1.
2.
3.
4.
5.
Jerzy Kijewski
Kiedy Księżyc był blisko Ziemi: 2700–2200 BC ● Okres wielkiej architektury skalnej: 2700
–2500 BCŚwiatowy okres zniszczeń: 2500
–2400 BC ● Potop: 2400 BC ● Okres żelaza, betonu i cegieł: 2400–2200 BCUpadek wielkiej światowej cywilizacji: 2200 BC
Klamry magiczne
Wykonywane z
żelaza i betonu – w Egipcie i na świecie
SPIS TREŚCI:
Drugi potop i początek nowej epoki, ok. 2400 p.n.e. ● Po potopie, ok. 2400–2200 p.n.e. ● Znaki magiczne ● Znaki magiczne przyspawane do kamienia ● "Kotwy" okrągłe, kwadratowe, proste i inne ● Kotwy, które nie są kotwami
Drugi potop
i początek nowej epoki, ok. 2400 p.n.e.Teksty Piramid – opis potopu. Około 2350 lat p.n.e., pod koniec 5 dynastii, pojawiają się pierwsze Teksty Piramid. Skała wapienna stwardniała po potopie w sposób tak szczęśliwy, że można było rzeźbić hieroglify (na gładkich ścianach, wewnątrz piramid), jeszcze przez niemal 100 lat. Po tym okresie skała stwardniała do tego stopnia, że rzeźbienia hieroglifów w skale zaniechano. Niemal bezpośrednio po potopie, ok. 2300 p.n.e., powstają Teksty Piramid (6 dynastia), które opisują niedawne wydarzenia związane z potopem. Otóż potop i świat z niego wyłoniony stanowiły dla wszystkich ludzi na ziemi, początek stworzenia świata w dosłownym sensie. Po potopowym szoku Egipcjanie nie pamiętali już, że jeszcze niedawno rzeźbili piramidy i skąd się one wzięły. Pamiętali tylko, że przed stworzeniem świata był Nun–Niebyt, czyli jakiś ciemny, wilgotny i nieruchomy praocean, niebyt, z którego wyszedł Szu, czyli wiatr. „Nun wypluł Szu” – mówią teksty piramid. Wiatr wzbudził się, kiedy Księżyc zaczął nagle opuszczać orbitę geostacjonarną.
Jakiś czas po pojawieniu się Szu–wiatru, następuje dramat światowego potopu, kiedy ogromna zawiesina pary wodnej znajdująca się w atmosferze runęła na ziemię w postaci gigantycznego deszczu. Pojawia się trzeci egipski bóg Tefnut–potop. „Nun wyrzygał Tefnut” – mówią teksty piramid. Po ustaniu potopu wyłonił się Atum–słońce. Mówi Atum–słońce (J.K.): „Kiedy powstałem jako jedyny bóg, oprócz mnie istniały trzy bóstwa Nun, Szu (wiatr) i Tefnut (potop). Ja powstałem na tej ziemi, lecz Szu i Tefnut spoczywali w Nun-Niebycie, w którym istnieli”.
Następnie Atum–słońce stworzył boga Geb–ziemię i boginię Nut–niebo. Niebo i Ziemia były złączone, ale bogini Neftyda–przestrzeń, rozdzieliła Geb–ziemię od Nut–nieba unosząc Nut–niebo wysoko ponad Geb–ziemię. Nut–niebo dała życie Ozyrysowi (którym był cały nowy świat wraz z niebem, ziemią, słońcem, księżycem i ludźmi) i Izydzie–księżycowi. Ostatnim bogiem był Set–noc.
I tak było w rzeczywistości. Opis wydarzeń związanych z potopem jest niezwykle precyzyjny. Teksty Piramid bez wątpienia opisują rzeczywiste wydarzenia niedawnego zupełnie potopu i wyłonionego po nim, całkowicie nowego świata, jakiego ludzie nie widzieli od blisko tysiąca lat. Nowopowstały kult słońca jest zupełnie naturalny, jeśli uwzględnimy że Słońca, Księżyca, nieba i gwiazd nie było widać w Egipcie, być może w znacznym okresie Starego Państwa.
Rig Weda – opis potopu. Rig Weda, Księga 10, Hymn 129 – „Początek rzeczy” (Nasadiya)
Nie było w owym czasie ani nieistnienia, ani istnienia;
Nie było też przestrzeni i nieba u góry.
Co miało się ku życiu? Gdzie? W czyjej opiece?
Czym wody były otchłanne i głębokie?
Nie było w owym czasie ani śmierci, ani nieśmiertelności.
Nie było znaku odróżniającego noc od dnia.
TO JEDNO oddychało, bezwietrznie, samo z siebie.
I nic innego nigdzie poza nim nie było.
Na początku ciemność kryła się w ciemności;
Bez znaku odróżniającego wszystko to było wodą.
Zarodek bytu w pustkowiu zawarty
Stał się TYM JEDNYM mocą swego żaru.
Na początku na to jedno przyszło pożądanie;
Było ono pierwszym nasieniem umysłu.
Wieszczowie, szukając z mądrością w swych sercach,
Znaleźli w nieistnieniu wiązanie istnienia.
Ich nić została wszerz rozciągnięta.
Czy było poniżej? Czy było powyżej?
Byli umieszczający nasienie – były sił potęgi.
Było popędzające poniżej, u góry – dążenie.
Ale kto wie to wszystko? Kto mógłby powiedzieć,
Skąd to się zrodziło? Skąd jest to stwarzanie?
Bogowie przyszli później razem ze stworzeniem tego świata.
A więc kto może wiedzieć, skąd wszystko powstało?
Skąd to stwarzanie świata wyniknęło?
Być może samo się uformowało lub być może nie.
Tylko on jeden na wysokościach, który spogląda na nie z góry,
Tylko on wie – lub być może nie wie.
Opis potopu w prekolumbijskiej Gwatemali. W El Mirador, w Gwatemali, znajduje się monumentalna płaskorzeźba z około 300 r. p.n.e. Przedstawia mit o stworzeniu świata opisany w księdze Popol Vuh. Płaskorzeźba ma cztery metry długości i trzy metry wysokości. Wykonana jest z wapienia i stiuku. Poniżej fragmenty mitu o stworzeniu z książki „Popol Vuh – Księga Rady Narodu Quiché” w tłumaczeniu Haliny Czarnockiej i Carlosa Marrodána Casasa, PIW, Warszawa, 1980 (cytat za Wikipedią):
Nic nie było dookoła, nic nie czyniło hałasu; nic się nie poruszało ani nie przesuwało, ani nie wydawało dźwięku na niebie. [...]
Istniał tylko bezruch i cisza w ciemnościach, w nocy. Tylko Stwórca, Twórca, Tepeu, Gucumatz,
Rodzice znajdowali się w wodzie otoczeni jasnością. [...]
Tak zatem istniało niebo i również Serce Nieba, takie jest bowiem imię Boga i tak on się zowie.
Pierwszy ma na imię Caculhá Huracán. Drugi to Chipí-Caculhá. Trzeciego nazywają Raxa-Caculhá. Ci trzej są Sercem Nieba.
Wówczas spotkali się Tepeu i Gucumatz; wówczas radzili nad życiem i jasnością… [...]
– Niechaj się stanie! Niech wypełni się pustka! Niechaj cofnie się woda i odsłoni [przestrzeń],
niech wynurzy się ziemia i niech okrzepnie! – tak powiedzieli. [...]
Tak rzekli i stworzyli ziemię. Tak zaprawdę dokonało się stworzenie ziemi. – Ziemia! – wymówili, i w jednej chwili się stała.
Po potopie, ok.
2400–2200 BCPrzed potopem. Od około 2500 lat BC, zaczyna się niszczące, na ogół, przerzeźbianie niemal wszystkich neolitycznych, kamiennych monumentów na świecie, rzeźbą imitującą bloki skalne, głazy lub kamienie. Niemal wszystkie monumenty neolityczne na świecie, pozostały wyrzeźbione tymi dwoma sposobami – rzeźbą gładzoną i rzeźbą okresu zniszczeń.
Okres zniszczeń był zapewne interpretowany w ten sposób, że bogowie ukarali ludzi za grzechy i kazali im zniszczyć te wszystkie wspaniałości, które dotychczas stworzyli i wyrzeźbili w kamieniu. Interpretacja ludzi Europy, Egiptu i reszty świata była prawdopodobnie jednoznaczna: oto bogowie ukarali ludzi za grzechy i uniemożliwili im wykończenie wspaniałych pałaców, zamków i domów, które pozwolili im dotychczas wyrzeźbić w skałach. Mało tego – bogowie kazali ludziom to wszystko zniszczyć. Ludzie przystąpili więc do niszczenia, w obawie kolejnego gniewu bogów. Od około 2500 lat p.n.e. zaczyna się oszpecanie i niszczenie, niemal wszystkich neolitycznych monumentów na świecie, rzeźbą imitującą bloki skalne, głazy i kamienie. Zniszczenia rzadko były wykonywane chaotycznie. Często wykonywano je planowo. Monumentów nie niszczono całkowicie, lecz przeważnie częściowo – tak aby bogowie widzieli, który obiekt i jak został zniszczony. Gdyby np. cały posąg zniszczono kompletnie, to bogowie nie wiedzieliby, co zostało zniszczone i cała praca nie miałaby sensu. W ten sposób, znakomita większość neolitycznych monumentów, rozsianych po całym świecie, ocalała i zachowała się w dobrym na ogół stanie.
Po potopie. Okres przesilenia grawitacyjnego, kiedy Księżyc znajdował się na orbicie geostacjonarnej, skończył się ok. 2400 lat p.n.e. Księżyc wyrwał się z ogromnego grawitacyjnego uścisku Ziemi i oddalał się powoli na coraz dalszą orbitę, osiągając w końcu orbitalną równowagę z Ziemią. Skały stawały się stopniowo coraz twardsze. Jednakże, zanim łatwa obróbka skał (ok. 3200–2200 p.n.e.), stała się niemożliwa, bezpośrednio po potopie nastąpił stosunkowo krótki okres ok. 200 lat, kiedy skały były jeszcze dostatecznie miękkie aby można było wykonywać w nich niezwykłe rzeczy, które zadziwiają swoją niesamowitością do dzisiaj.
Potop i nowy świat z niego wyłoniony stanowiły dla wszystkich ludzi na ziemi, początek stworzenia świata w dosłownym sensie. Po potopowym szoku, ludzie nie mieli pojęcia skąd wzięły się tak olbrzymie i doskonałe monumenty jak w Rzymie, Egipcie i niezliczonych innych miejscach na całym świecie.
Jednakże prawie wszystkie monumenty były w znacznej mierze celowo zniszczone lub oszpecone (w okresie zniszczeń). Zjawisko to było zapewne interpretowane, na całym świecie, w ten sposób, że odbywa się właśnie walka pomiędzy bogami a diabłem, który niszcząc piękne monumenty bogów, usiłuje przejąć władzę nad światem.Wdzięczność ludzi dla bogów za stworzenie świata i ich samych – nie znała granic. W walce bogów z diabłem, ludzie stanęli oczywiście po stronie dobrych bogów i przystąpili do ratowania monumentów kamiennych przed postępującym (jakoby) zniszczeniem. W tym celu na monumentach kamiennych mieszczano charakterystyczne znaki, mające znaczenie magiczne. Otóż niemal wszystkie neolityczne znaki magiczne – znajdujące się na monumentach kamiennych – miały za zadanie uniemożliwić diabłu dalsze niszczenie.
Po potopie, kiedy Księżyc opuścił orbitę geostacjonarną, kamienie były stosunkowo miękkie jeszcze ok. 200 lat. Około 2200 lat BC, kamienie stają się twarde, a ich obróbka niemożliwa. Wszystkie prace kamieniarskie na świecie zostają przerwane.
Krótki okres żelaza i znaki magiczne, ok. 2400–2200 BC.
Znaki magiczne, instalowane na monumentach neolitycznych – wskazują na bliskość Księżyca. Znaki magiczne świadczą także o epoce miękkich skał. Rzucające się w oczy podobieństwa znaków magicznych, widoczne na całym świecie, jednoznacznie wskazują na podobny czas, w którym musiały zostać wykonane. Podobieństwa znaków magicznych znajdujących się na monumentach kamiennych przypisywanych do średniowiecza, starożytnego Rzymu i starożytnego Egiptu – wskazują na podobny czas, w którym musiały zostać wykonane: tj. ok. 2400–2200 BC.
Monumenty kamienne zawierające tajemnicze znaki, to piramidy, zamki, fortece, pałace, kościoły, katedry, wieże, domy, drogi, mosty itp. Charakter wyrzeźbień monumentów zawierających znaki magiczne, często wskazuje na epokę miękkich skał. Znaki magiczne występują na Forum Romanum, na ścianach Koloseum w Rzymie, na Wawelu, Wieży Mariackiej w Polsce, i w ogóle całej Europie, Azji, Australii i prekolumbijskiej Ameryce. W starożytnym Egipcie znaki magiczne, znajdują się m.in. w Piramidzie Cheopsa, na Sfinksie w Gizie, w Karnaku i Luksorze i w wielu innych miejscach.Wydaje się, że znaki magiczne instalowano na monumentach kamiennych, na całym świecie, po potopie, ok. 2400–2300 BC.
Znaki te mają charakter magiczny: instalowano je po to, aby uniemożliwić diabłu dalsze niszczenie częściowo zniszczonych już monumentów w okresie zniszczeń, przed potopem. Znaki magiczne, z żelaza i neolitycznego betonu, instalowano na boskich (jak mniemano) monumentach. Diabeł mógł niszczyć kamień, ale już nie znaki magiczne wykonane przez człowieka. Z chwilą, kiedy diabeł zamierzał dalej niszczyć dany monument, zauważał tym razem widoczny znak od ludzi, którzy go specjalnie zainstalowali – przeciwko niemu – na monumencie. Rzucał się więc z furią na ten właśnie znak. Kiedy łamał sobie zęby na twardym materiale – odstępował od niszczenia monumentu.
Metalowe znaki magiczne przyspawane do kamienia. Bliskość Księżyca znajdującego się w pobliżu orbity geostacjonarnej umożliwiała przyspawanie żelaza lub miedzi do kamienia. Poniżej kilka przykładów metalowych znaków magicznych, które zostały wciśnięte–przyspawane do kamieni w okresie, kiedy było to możliwe – a więc, ok. 2300 BC.
Kiedy instalowano znaki magiczne? Na najbardziej wiarygodną datę instalowania znaków magicznych, wskazują znaki magiczne w Piramidzie Cheopsa (żelazne haki w Wielkiej Galeri), i cztery żelazne znaki magiczne w kształcie płaskowników w tunelu prowadzącym do Komory Króla.
Żelazna obręcz na betonowej steli w Mastabie Szeszemnefera, koło Piramidy Cheopsa.
1.
2.
3.
4.
5.
1). Piramida Cheopsa,
Egipt.
Żelazne znaki magiczne (liczne haki), zostały
wciścnięte–przyspawane do kamienia w okresie, kiedy było to możliwe – a więc,
ok. 2300 BC.
Creative Commons Autor: a rancid
amoeba
2).
Piramida Cheopsa, Egipt. Tunel prowadzący do Komory Króla. Na pierwszym
planie widoczne są cztery żelazne znaki magiczne w kształcie płaskowników,
które zostały zainstalowane na kamieniu ok. 2300 BC.
Photo: John Bodsworth
3). Mastaba
Szeszemnefera, koło
Piramidy Cheopsa, Egipt.
Źródła podają, że mastaba pochodzi z V dynastii.
Mamy tu
niemal dokładną datę (ok. 2300 BC), instalowania żelaznych obręczy i
betonowych, podobnych do drewna, znaków na rzeźbach w Egipcie.
Magiczne znaki imitujące drewno, wykonane z neolitycznego betonu, występują często razem z metalowymi
obręczami, prętami, sztaami, śrubami i nakrętkami.
Some
rights reserved by John Kannenberg
4).
1.
2. 
3.
4. 
5.
1). 2). Zamek Blair, Szkocja. Żelazne znaki magiczne (liczne haki), zostały wciścnięte–przyspawane do kamieni (przy wejściu do zamku) w okresie, kiedy było to możliwe – a więc, ok. 2300 BC. Źródła błędnie podają, że zamek został "zbudowany" w XIII w.
Some
rights reserved by
stephee
Some
rights reserved
by judyb12
3).
Pompeje, Włochy.
Żelazny
hak można było wcisnąć w bazaltowy kamień.
Wikipedia
błędnie podaje, że miasto zostało
założone w VII w. p.n.e.
4).
Kolumna
Marka
Aureliusza, Rzym.
Żelazne
sztabki wciśnięte w kamień kolumny. Neolityczna kolumna (wys. ok. 40 m, średnica: 3,7 m) została
wyrzeźbiona w monolitycznej skale bazaltowej.
Wikipedia błędnie podaje, że kolumna została
„zbudowana” z 27 marmurowych bloków w II w.
Creative Commons
Autor: robertpaulyoung
5).
Kolumna Trajana, Rzym.
Neolityczne, żelazne sztabki wciśnięte w bazaltowy kamień kolumny.
Wikipedia błędnie podaje, że Kolumna Trajana
została
„wzniesiona”
w 113 r.
Creative Commons
Autor: bluelizardworld
● Znak magiczny Żelazny hak można było wcisnąć w granitową nawet skałę. Monastyr Sołowiecki, Wyspy Sołowieckie, blisko koła podbiegunowego, Morze Białe. Rosja. Neolit. Źródła błędnie podają, że klasztor został założony w 1429 r.
Znaki magiczne „klamry” – podobieństwa na świecie
Znaki magiczne są wykonane z żelaza i miedzi. W lipcu 2011 r., na terenie Nowego Jorku, autor sprawdził przy pomocy magnesu, wiele metalowych znaków magicznych. Okazało się, że wszystkie znaki są żelazne. Wyroby żelazne, zauważalne niemal na całym świecie, z okresu 2400–2200 BC, są zdaniem autora związane z aktywnością Księżyca, który będąc jeszcze blisko Ziemi, opuszczał orbitę geostacjonarną. Po tym "krótkim okresie żelaza", nastąpiła ogólnoświatowa zapaść cywilizacyjna. Łatwa obróbka kamienia, wytwórczość żelaza i betonu stały się już na zawsze niemożliwe.
"Klamry" żelazne lub miedziane
nie pełniły funkcji praktycznych. Miały charakter magiczny: instalowano je na neolitycznych monumentach po to, aby uniemożliwić "diabłu" dalsze niszczenie częściowo zniszczonych już monumentów w okresie zniszczeń, przed potopem.Z żelaza wytwarzano śruby, nakrętki, podkładki, liny, rury, drut, blachę, siatki, gwintowane narzędzia, i wiele, wiele innych przedmiotów..
Znaki magiczne (klamry, obręcze, pręty, sztaby) instalowane były często na zarysowaniach, zniszczeniach monumentu dokonanych przez "diabła".
Niemal wszystkie instalacje żelazne i betonowe na świecie (w krótkim okresie żelaza i betonu, ok. 2400–2200 BC), zakładano w celach magicznych, w miejscach gdzie „diabeł” poczynił istotne zniszczenia
Piramida Cheopsa, Giza, Egipt. Dwie betonowe klamry magiczne na stropie Komory Króla. Niedawno znaki zostały zlikwidowane przez "specjalistów od renowacji” starożytnych monumentów egipskich.
Piramida Czerwona, Dahszur, Egipt. Dwie betonowe kalmry magiczne, zainstalowane na zarysowaniu wykonanym przez „diabła”.
© By Photo Golf
Ramesseum, Egipt. Trzy betonowe klamry magiczne na stropie świątyni. Zainstalowane na zarysowaniu wykonanym przez „diabła”.
Some rights reserved by Kyle Taylor, Dream It. Do It. World Tour
1.
2.
3.
1). Piramida Cheopsa, Egipt. Południowy szyb wentylacyjny wychodzący z Komory Królowej. Dwa metalowe (przypuszczalnie miedziane), znaki magiczne przyspawane do płytki kamiennej uniemożliwiały "diabłu" dalsze drążenie szybu. Szyb wentylacyjny. Płytka, mająca kilka cm grubości, została wepchnięta ok. 60 m w głąb szybu o przekroju kwadratu: 20 x 20 cm. Znaki w szybie wentylacyjnym, w Piramidzie Cheopsa, wyraźniej świadczą o ich magicznym charakterze, ponieważ nie mogły być ani użyteczne, ani zawierać informacji dla ludzi – a więc musiano zainstalować je (w niedostępnym dla człowieka miejscu), w celach magicznych. 2). 3). Piramida Cheopsa, tunel prowadzący do Komory Króla. Egipt. Na stropie tunelu widoczne są dwie białe, betonowe klamry magiczne, „przyspawane” na zarysowaniu wykonanym przez „diabła”. Autor: Bob & Wendy 1). Autor: John Bodsworth
1. 
2.
1). Piramida Cheopsa, Giza, Egipt.
Kolosy Memnona w Egipcie i Sfinks w Gizie, w
Egipcie.
2).
Karnak, Egipt. Tu jest betonowa klamra magiczna.
Some
rights reserved by Thomas Favre-Bulle
1).
Sfinks, Giza, Egipt. Tylna (północna) łapa Sfinksa przed „renowacją”. ● Tylna
(północna)
łapa Sfinksa po renowacji
– czyli po zniszczeniu, zamurowaniu i zamalowaniu interesujących
świadectw przeszłości. 2). Karnak,
Egipt. Betonowa klamra magiczna na Obelisku Totmesa I, wys. ok. 23 m.
Magiczna klamra świadczy m.in., że obelisk pochodzi z tego samego okresu, co
Piramida Cheopsa, ok. 2600–2400 BC. Źródła podają, że Totmes I panował w latach
1504–1492 p.n.e.
Creative Commons Autor: Jim Fisk
1.
3.
1).
Muzeum Egipskie w Kairze, Egipt. Faraon Amenhotep III i królowa Teje. Betonowe klamry magiczne – u spodu posągu – podobne do klamr w Komorze Króla w Piramidzie Cheopsa (2600–2400 BC), podają w wątpliwość, że posąg pochodzi sprzed ok. 1388–1351 BC. Prawdopodobnie wszystkie kolosalne posągi w Egipcie należą do tego samego okresu – ok. 2600–2400 BC. Creative Commons Autor: vipeldo 2). Komora w Piramidzie Czerwonej, Dahszur, Egipt. Betonowa klamra magiczna widoczna nad głową turysty. Cztery kolejne znaki magiczne w tej samej komorze, Creative Commons Autor: Jakub 3). Kolosy Memnona, Teby Zachodnie, Egipt. Na obu posągach były do niedawna betonowe klamry magiczne. Klamry magiczne w Piramidzie Cheopsa i Piramidzie Czerwonej, podobne do magicznych klamr na Kolosach Memnona podają w wątpliwość, że Kolosy „postawiono” około 1370 BC, jak podają źródła. A więc Kolosy Memnona są co najmniej o 1000 lat starsze. Creative Commons Autor: gzayatz
1. 
2.
3.
4.
1). Świątynia Setiego I w Abydos, Egipt.
Dwie żelazne „klamry” spinają zarysowanie wykonane przez
„diabła”. 
Some
rights reserved by AWWS
2). Efez, Turcja. Żelazna „klamra” przyspawana do kamienia, ok. 2300 BC, nie pełni funkcji
praktycznych. 
Some
rights reserved by Thom Watson
3).
Pompeje. Włochy. Neolityczne żelazne sztabki,
przyspawane do kamienia.
Creative Commons
Autor: Eric Livak-Dahl
4). Koloseum, Rzym. Znaki
magiczne, żelazne sztabki, nie pełnią funkcji praktycznych.
Creative Commons Autor: mn0001
1.
2.
3.
1).
Biblioteka Celsusa, Efez, Turcja.
Dwie betonowe, białe klamry magiczne podobne do
betonowych, białych klamr w Piramidzie Cheopsa
świadczą m.in., że Biblioteka pochodzi z tego samego
okresu, co Piramida Cheopsa.
Wikipedia podaje błędnie, że gmach Biblioteki zbudowano
w latach 114–117.
Some
rights reserved by isawnyu 2).
Forum Romanum, Rzym. Monumenty wyrzeźbione w bazaltowych formacjach
skalnych. Widoczne
Some
rights reserved by
Notre Dame Architecture
Library
1.
2.
3. 
4.
1). Łuk Septymiusza Sewera, Forum Romanum, Rzym. Monument
wyrzeźbiony w monolitycznej skale bazaltowej. Metalowa klamra magiczna
uniemożliwiała diabłu dalsze
niszczenie monumentu,
podobna do metalowych klamr w południowym szybie wentylacyjnym w Piramidzie
Cheopsa. Źródła błędnie podają, że monument został „zbudowany” w 203 r.
Some
rights reserved
by ortygia
Moi korespondenci, archeolodzy, uważają że tego rodzaju spinanie poszczególnych fragmentów budowli, to efekt współczesnych zabiegów konserwatorskich, mających chronić zabytki przed dalszym rozpadaniem się i niszczeniem…
1. 
2. 
3.
4.
5.
1). 2). Forum Romanum, Rzym. Żelazne klamry magiczne zostały literalnie przyspawane do bazaltowego monumentu. Źródła błędnie podają, że Forum Romanum zostało założone w VI w. p.n.e. Creative Commons Autor: Andy Hay
Some
rights reserved
by __maurice
3). Portal Kościoła św. Katarzyny Aleksandryjskiej, Śląsk, Polska.
Żelazne klamry magiczne
przyspawane
do kamienia.
Źródła błędnie podają, że kościół został „wzniesiony”
przed 1257 r.
Creative Commons
Autor: Dariusz Wojciechowski
4).
Marple, Anglia.
Żelazne klamry magiczne przyspawane
do kamienia.
Some
rights reserved
by
Serigrapher
5).
Mauzoleum Hadriana, Zamek św. Anioła, Rzym.
Zamek wyrzeźbiony
w litej skale bazaltowej.
Żelazne klamry magiczne
zostały przyspawane do bazaltowego monumentu. Ślad po brakującej sztabce
ujawnia, że była ona wciśnięta w
bazaltowy kamień
monumentu. Źródła błędnie podają, że Mauzoleum Hadriana zostało „zbudowane” w II
w.
Some
rights reserved
by r_neches
1.
2.
3.
4.
1). Krzywa
Wieża w Pizie, Włochy. Wys. ok. 55 m. Monument wyrzeźbiony w
monolitycznej skale.
Klamra magiczna,
w kształcie
sztabki podobnej do miedzi, przyspawana do kamienia monumentu, może wskazywać
m.in., na
neolityczne pochodzenie wieży. Uważa się, że budowę wieży rozpoczęto w XII
w. Creative
Commons
Autor: Andy Hay 2).
Mostar, Chorwacja.
Some
rights reserved
by paul-simpson.org
3). Kraków, Polska.
Cztery
klamry magiczne przyspawane do bramy wyrzeźbionej w monolitycznej skale wapiennej. Ślady po trzech
brakujących sztabkach ujawniają, że były one wciśnięte w
skałę bramy. Some
rights reserved by
Effervescing Elephant
4).
Akropol ateński, Grecja. Nieusunięte,
niezeskrobane pozostałości skalne wewnątrz świątyni świadczą, że Akropol nie został „zbudowany”,
lecz wyrzeźbiony w litej skale, w wapiennym wzgórzu. W neolicie. U szczytu
monumentu widoczne są trzy neolityczne klamry magiczne, podobne do klamr w
Piramidzie Cheopsa i na łapie Sfinksa w Gizie. Uważa się, że monument
„wzniesiono” w V w. p.n.e.
Creative Commons
Autor: xjyxjy
1.
3.
4.
1). Źródło Łaby, Karkonosze, Czechy. Żelazne klamry magiczne, przyspawane do granitowego kamienia. Creative Commons Autor: Kommissar Zufall 2). Pompeje, Włochy. Neolityczne miasto wyrzeźbione w bazaltowych formacjach skalnych. Żelazne klamry magiczne, przyspawane do bazaltowego pojemnika. Wikipedia błędnie podaje, że miasto zostało założone w VII w. p.n.e. ● Pompeje, Włochy. „Źle zespawane kamienie”, Zdjęcie większe. Żelazna klamra magiczna przyspawana do pojemnika na wodę, została wyraźnie stopiona. Fragmenty żelaza zostały ewidentnie stopione. Ten sam pojemnik na wodę, na którym znajdują się „źle zespawane kamienie”. Creative Commons Autor: Tintern 3). Illinois and Michigan Canal, USA. Żelazna klamra magiczna przyspawana do kamienia. Creative Commons Autor: lapstrake 4). Halifax Branch Canal, Halifax, Anglia. Żelazne klamry magiczne przyspawane do kamienia. Creative Commons Autor: leedsyorkshire
● Teatr Marcellusa, Rzym. Cztery białe znaki z neolitycznego betonu, widoczne na wewnętrznej ścianie teatru. Źródła błędnie podają, że teatr został zbudowany ok. 13 roku p.n.e., przez starożytnych Rzymian.
1.
2.
3.
4.
5.
1). Stare Miasto Tallin, Estonia. Początkowe zniszczenia przez diabła zostały zabezpieczone klamrami magicznymi i żelaznymi sztabami. Klamry magiczne zainstalowane na zarysowaniach monumentu przez "diabła", uniemożliwiały mu dalsze niszczenie gmachu. Żelazne klamry magiczne w kształcie sztab zostały wciśnięte w monolityczną skałę domu. Widoczny jest także jeden żelazny znak magiczny kwadratowy, "kotew".
Some
rights reserved by
Sami Oinonen
2). Berlin, Niemcy. Neolit. Dwa żelazne znaki magiczne w kształcie sztab i
liczne białe klamry magiczne, z neolitycznego betonu, zainstalowane na zarysowaniach monumentu przez
"diabła".
Some
rights reserved
by
Metro Centric
3). Ostrów Tumski, Wrocław, Polska.
Liczne białe znaki magiczne, z neolitycznego betonu, zainstalowane na zarysowaniach monumentu
przez "diabła".
By
Marcin Mazurkiewicz FotoBlog 4).
Łuk Septymiusza Sewera, Forum
Romanum, Rzym. Monument wyrzeźbiony w monolitycznej
skale bazaltowej. Żelazne klamry magiczne
uniemożliwiające diabłu dalsze
niszczenie monumentu.
Źródła błędnie podają, że monument został
„zbudowany” w 203 r.
Creative Commons
Autor: Jared Klett
5). Kumalgarh, Indie.
Żelazna klamra magiczna przyspawana do kamienia.
Some
rights reserved by bookchen
Klamry magiczne
* * *
