Home

¾ Struktury megalityczne – rzeźbione struktury kamienne, właściwe dla epoki megalitów.

¾ Struktur megalitycznych nie budowano z kamieni, lecz rzeźbiono bezpośrednio w litej skale.

¾ Rzeźbienie wszystkich struktur megalitycznych, odbywało się poprzez usuwanie, zeskrobywanie

materiału kamiennego, aż do uzyskania pożądanego kształtu.

Koloseum, Partenon i inne monumenty

 1.          2.         3.         4.

1. Amfiteatr Rzymski, Soria, Hiszpania. 2007. Tego rodzaju tarasowe zniwelowania i wyrzeźbienia w litej skale,

przypisuje się niejako automatycznie starożytnym Rzymianom. Creative Commons Autor:  paulagfurio

2. Partenon, Ateny, Grecja. Rzeźba wykonana w monolitycznej skale wapiennej, w pierwotnym, naturalnym wzniesieniu.

Niedokończona niwelacja terenu skalnego wokół Partenonu. Tego rodzaju zniwelowania nie byłyby w ogóle możliwe w starożytności,

gdyby nie epoka miękkich skał. Niwelację skalnego gruntu wykonywano przez szorowanie stosunkowo dużym blokiem skalnym

i usuwanie skały dużymi rylcami kamiennymi – nigdy przez kucie skały. Niwelacja skalnego gruntu podobna jest do niwelacji

w Gizie, co m.in. wskazuje na podobny czas wyrzeźbienia Partenonu i piramid egipskich. Uważa się, że budowę Partenonu

rozpoczęto w 447 p.n.e., a zakończono w roku 432 p.n.e.

3. Petra, Jordania. Skała piaskowa. Megalityczny teatr – ewidentnie wyrzeźbiony w litej skale. Uważa się, że teatr

został „wybudowany” w I w. n.e.  4. Bet Szean, Izrael. Megalityczny teatr wyrzeźbiony w litej skale bazaltowej. Piękne,

pierwotne wyrzeźbienia gładzone, barwione na jasny kolor, i brutalne zniszczenia górnych fragmentów monumentu,

rzeźbą dłubaną. Uważa się, że teatr „wybudowali” starożytni Rzymianie.

Tego rodzaju wyrzeźbienia w litej skale były absolutnie niemożliwe do wykonania w starożytności.

Dlatego musimy założyć, że epoka megalitów, epoka księżycowa, epoka miękkich skał – rzeczywiście istniała.

Teatr Grecki, Siracusa, Sycylia, Włochy. Skała wapienna. Tego rodzaju wielkie, ewidentne wyrzeźbienia w litej skale

przypisuje się zazwyczaj starożytnym Rzymianom, podobnie jak analogiczne wyrzeźbienia w Peru – Inkom.

Jednakże duże wyrzeźbienia w litej skale mogły być wykonywane tylko w III tysiącl. p.n.e., kiedy skały były

dostatecznie miękkie. Uważa się, że jest to rzymski teatr zbudowany w III w.

Koloseum

Ktoś kiedyś stworzył mity mówiące, że na miejscu Koloseum było jezioro; że na arenie (której nigdy nie było) odbywały się

bitwy morskie i walki dzikich zwierząt; że widownia (której nigdy nie było), mieściła 50 tys. widzów; i że Koloseum tak dziwacznie

wygląda, ponieważ kamienie z monumentu używano do budowy kościołów w Rzymie.

Kiedy podobnych mitów nie można było zweryfikować, funkcjonują one w świadomości społecznej jako fakty. Oczywiście do czasu.

Do charakterystycznych struktur epoki megalitów należą niewyskrobane, nieusunięte pozostałości skalne, które są resztkami

skalnymi z przerwanego procesu rzeźbienia megalitycznych monumentów (ok. 2500 lat p.n.e.). W wielu miejscach, wewnątrz

i w obrębie rozmaitych monumentów megalitycznych znajdujemy większe lub mniejsze bryły skalne, które po uważnych

oględzinach okazują się integralnie połączone z naturalnym podłożem skalnym. Nieusunięte pozostałości skalne zalegają często

zarówno na dziedzińcach megalitycznych zamków, czy twierdz, jak również w ich wnętrzach. Nieusunięte pozostałości skalne

przeznaczone były do likwidacji, do wyskrobania w celu uzyskania płaszczyzny lub placu zniwelowanego terenu.

1.        2.        3.

1. Koloseum, Rzym. Wewnątrz wielu łuków zalegają ogromne bryły niewyskrobanych, nieusuniętych pozostałości skalnych,

świadczące, że monument został wyrzeźbiony w skalnej górze, a nie zbudowany. Pierwotne wyrzeźbienia gładzone – w formie jasnej

mozaiki prostokątnej – zostały częściowo zniszczone (przerzeźbione) późniejszą mozaiką cegiełkową. Niemal identyczne

nieusunięte pozostałości skalne zalegają w wielu łukach megalitycznego teatru w Weronie, we Włoszech.

2. Amfiteatr w Weronie, Włochy. Architektoniczna rzeźba wykonana w monolitycznej skale bazaltowej, w III tysiącl. p.n.e.

3. Forum Trajana, Rzym. Architektoniczna rzeźba wykonana w monolitycznej skale bazaltowej, w III tysiącl. p.n.e.

Niedokończone rzeźbienie łuku dowodzi, że monument został wyrzeźbiony, a nie „budowany”. Creative Commons Autor: Allie_Caulfield

Koloseum, Rzym. Amfiteatr w Rzymie, wzniesiony w 70–82 n.e. Budowla eliptyczna – długość osi 188 m i 156 m, obwód 524 m.

Wewnątrz amfiteatru: 86 i 54 m. Wysokość budowli: prawie 49 m. Widownia ok. 50 tys. miejsc.Arena z systemem podziemnych

korytarzy. W Koloseum odbywały się m.in. walki gladiatorów. Tyle encyklopedycznych informacji.

Uważniejsze oględziny monumentu nie pozostawiają wątpliwości, że Koloseum nie jest budowlą, lecz rzeźbą wykonaną

w monolitycznej skale bazaltowej, w pierwotnym, naturalnym wzniesieniu, które jeszcze istniało w tym miejscu prawdopodobnie

3000 lat p.n.e. Struktura ta powstawała poprzez usuwanie, zeskrobywanie materiału kamiennego, aż do uzyskania pożądanego

kształtu. W Koloseum nie ma nigdzie śladów „budowy”. Cały megalityczny świat został wyskrobany, wydrążony, wygładzony

lub wyrzeźbiony w litej, najczęściej naturalnej, macierzystej skale.

Struktury megalityczne (ok. 2700–2200 lat p.n.e) nie miały na ogół żadnego praktycznego znaczenia. Koloseum również nie było

tworzone z myślą o widowiskach, lecz jest dziełem rzeźbiarskim. Rzeźbiono je zeskrobując w określony sposób litą bazaltową skałę

ze skalnego wzniesienia. Powstawało ono metodą nieustannego rzeźbienia (częściowo od góry do dołu), przekształcania

i likwidowania specyficznego rodzaju wyrzeźbień i „tuneli”, gdzie pozostawiano pożądane struktury architektoniczne.

Wiele fragmentów w Koloseum pozostawiono na etapie likwidacji. Nieusunięte pozostałości skalne zalegają m.in. na spodzie

monumentu, na „arenie”, której nigdy w Koloseum nie było. W wielu miejscach wyraźnie widać (na dokładniejszych zdjęciach),

po regularnych kształtach świadczących o wyskrobywaniu, likwidowaniu materiału skalnego, że owe resztki pozostawiono na etapie

likwidacji, jako pozostałości skalne do usunięcia.

Nieusunięte pozostałości skalne zalegają na dnie monumentu od 4500 lat – na „arenie”, której w Koloseum nigdy nie było.

http://farm1.static.flickr.com/245/523135932_ba69e347f8_b.jpg

To samo dotyczy sklepień licznych „tuneli”, znajdujących się w wyższych fragmentach monumentu. Część owych sklepień jest

całkowicie wyskrobana, część fragmentarycznie, ale wiele z nich pozostało niewyskrobanych, zachowując pierwotną,

gładką rzeźbę powierzchni. Koloseum, jak wszystkie monumenty megalityczne, nie stoi na zniwelowanej w poziomie platformie,

lecz wznosi się wprost z bardzo nierównego, rodzimego podłoża skalnego.

1.          2.          3. www.bigfoto.com 

1. Koloseum prawdopodobnie nigdy nie pełniło funkcji teatru, ponieważ nigdy nie było w nim areny ani miejsc dla widowni.

2. Nieusunięte pozostałości skalne zalegają w wielu łukach i niedokończonych otworach okiennych.

3. Nieusunięte pozostałości skalne wskazują w jaki sposób usuwano, zeskrobywano skałę, kształtując rzeźbę monumentu.

  Koloseum w Dżamm, Tunezja. Megalityczny monument sprzed 4500 lat. Ogromne pozostałości litej,

naturalnej skały, zalegające w górnych fragmentach monumentu świadczą, że monument został wyrzeźbiony z dużego wzniesienia

monolitycznej skały – a nie „zbudowany”. Wpisane na Listę Świat. Dziedzictwa Kult. i Przyr. UNESCO. Uważa się, że są to

ruiny amfiteatru rzymskiego. http://farm2.static.flickr.com/1360/700323018_b419c215ae_o.jpg  – Koloseum w Dżamm

Zamki epoki megalitów

Również zamki i twierdze epoki megalitów wykonywano najczęściej w ramach twórczości rzeźbiarskiej, nie zaś jako zamki

i twierdze w dzisiejszym znaczeniu. Są to rzeźbione w monolitycznych skałach struktury architektoniczne przypominające zamki,

katedry lub twierdze obronne. Tu również, jak w przypadku „teatrów”, specyfika ukształtowania terenu narzucała często właśnie taki

– przypominający zamek – kształt gigantycznym nierzadko monumentom wyrzeźbionym w naturalnych wzniesieniach skalnych.

Początki rzeźbienia owych struktur kamiennych przypadają na okres gładzony ok. 3200–2500 lat p.n.e. We wszystkich strukturach

megalitycznych nie znajdujemy śladów budowy, murowania, ani cementu lub innego spoiwa łączącego kamienie.

Megalitycznych „zamków i twierdz” jest bardzo dużo w Europie i Azji – mniej w Ameryce i Afryce.

Mauzoleum Hadriana, Rzym. Rzeźba skalna z III tysiącl. p.n.e., wykonana w monolicie skalnym bazaltowego wzgórza.

Olbrzymie bryły nieusuniętych pozostałości skalnych, zalegające na zewnętrznych i wewnętrznych ścianach zamku dowodzą,

że monument nie jest budowlą, lecz został całkowicie wyskrobany i wyrzeźbiony w bazaltowym wzniesieniu. Pozostałe fragmenty

monumentu są na ogół starannie wyrzeźbione na gładko i mozaiką cegiełkową, charakterystyczną dla schyłkowego okresu

epoki megalitów. Wewnątrz zamku także znajdują się ogromne pozostałości naturalnej skały, które nie doczekały się wyrzeźbienia

w motywy architektoniczne. Dowodzi to m.in., że monument nie jest budowlą. Na zamku nie ma śladu budowy,

ani zaprawy murarskiej.

http://farm1.static.flickr.com/84/260021152_ae9a4be401_o.jpg – wnętrze zamku
 

Zamek Chillon w Szwajcarii jest jednym z bardziej spektakularnych przykładów zamku wyrzeźbionego w naturalnej skale,

w epoce megalitów, gdzie wielkie bryły skalne zalegają na posadzkach, ścianach i sklepieniach wewnątrz dużych komnat,

korytarzy i pomieszczeń w podziemiach zamku. Owe bryły nieusuniętych pozostałości skalnych świadczą, że monument

został wyskrobany i wyrzeźbiony w naturalnej skalnej górze – a nie „zbudowany”. Gdyby zamek został „zbudowany”,

to tego rodzaju struktury skalne nie pojawiłyby się w jego wnętrzu. Niektóre kolumny, ściany, części posadzki i sklepień

wewnątrz dużych komnat i korytarzy zdają się całkowicie wykończone, zaś inne pozostają wyrzeźbione tylko częściowo,

a więc jest doskonałe porównanie, jak przebiegały prace megalityczne. Zamek Chillon z III tysiąclecia p.n.e.,

świadczy o dawnej miękkości skał.
 

1.            2. 

1. Wnętrze zamku Chillon. Bazalt. Zamek nie został „zbudowany”, lecz wyskrobany i wyrzeźbiony w skalnej górze. Uważa się,

że zamek Chillon został wzniesiony na początku IX w.

2. St-Gildas, Bretania, Francja. Dom ewidentnie wyrzeźbiony w litej skale – a nie „zbudowany”.

Megalityczny zamek blisko Haegen, Alzacja, Francja. Zamek ewidentnie nie został „zbudowany”,

lecz wyrzeźbiony w litej skale.

  Orvieto, Włochy. 2006. Bazalt. Megalityczne rzeźby wykonane w litej skalne. Niedokończona rzeźba bramy.

Po lewej – mur, który nie jest murem, lecz ścianą wymozaikowaną w imitację bloków skalnych. Bruk także nie jest brukiem,

lecz mozaiką brukową.

Granitowy Zamek Czocha, Polska. Granit. Niewyskrobane pozostałości skalne wewnątrz zamu dowodzą,

że zamek został wyrzeźbiony w litej skale, nie „zbudowany”.

http://k43.pbase.com/v3/51/136951/2/45819125.PICT0858.jpg 

http://farm3.static.flickr.com/2257/1703262314_63b6122cf1_b.jpg 
 

Tallinn, Estonia. Bazalt. Megalityczny zamek z III tysiącl. p.n.e. Niewyskrobane pozostałości skalne, zalegające wysoko

na ścianach zamku dowodzą, że zamek został wyrzeźbiony w litej skale, a nie „zbudowany”.

http://www.oldtallinn.com/album-1200/images/tallinn_old_town_wall_10.jpg

http://www.oldtallinn.com/album-600/images/old_town_wall_4.jpg 
 

Forum Trajana, Rzym. Niedokończone rzeźbienie łuku dowodzi, że monument został rzeźbiony, a nie „budowany”.

http://farm1.static.flickr.com/57/184614880_dbdb4fa18c_b.jpg
 

Matera, Włochy. Mury widoczne na zdjęciu nie są murami, lecz ścianami wymozaikowanymi w imitację bloków skalnych.

http://farm3.static.flickr.com/2218/1880331278_5d8120427a_o.jpg 
 

więcej – w książce autora pt. Księżyc i piramidy, którą można nabyć w Wydawnictwie Dobry eBook, pod adresem:

http://www.dobryebook.pl/piramidy_megality_kromlechy_dolmeny-e-55.html