Home

¾ Monumenty megalityczne – rzeźbione struktury kamienne, właściwe dla epoki megalitów.

¾ Monumentów megalitycznych nie budowano z kamieni, lecz wyskrobywano i rzeźbiono bezpośrednio w litej skale.

¾ Rzeźbienie wszystkich struktur megalitycznych, odbywało się poprzez usuwanie, zeskrobywanie materiału

kamiennego, aż do uzyskania pożądanego kształtu.

Megalityczna mozaika cegiełkowa

Spis treści

Wyrzeźbienia cegiełkowe (mozaika cegiełkowa)

Ogólnoświatowe zniszczenia pierwotnej rzeźby gładzonej, mozaiką dłubaną i cegiełkową

„Cegła gotycka”

Wyrzeźbienia cegiełkowe (mozaika cegiełkowa)

W III tysiącl. p.n.e. istniały normalne wypalane cegły, które były używane przede wszystkim do budowy najdroższych,

najbardziej luksusowych domów. Być może stąd brała się niezwykła „popularność” megalitycznej imitacji cegły,

której wymiary i podobieństwo do normalnej cegły jest wręcz niesamowite. To samo może dotyczyć ceramicznych

dachówek. Rzeźbioną w litej skale imitację normalnych, wypalanych dachówek, spotykamy w całej Europie

i w prekolumbijskiej Ameryce.

Wyrzeźbienia cegiełkowe (mozaiki cegiełkowe) są rodzajem rzeźby dłubanej, która zastąpiła pierwotną rzeźbę gładzoną.

Mozaika cegiełkowa występuje w okresie od ok. 2500 lat p.n.e. do ok. 2200 lat p.n.e., czyli do końca epoki megalitów.

Czerwona na ogół, mozaika cegiełkowa jest jednym z tych wynalazków epoki megalitów, które nastręczają trudności

w identyfikacji wielu monolitycznych struktur z III tysiąclecia p.n.e. Mozaika ta do chwili obecnej łudzi, że mamy

do czynienia z normalnymi, wypalanymi cegłami i w ogólności z gruzem lub ruinami sprzed tysiącleci.

Jednakże mozaika cegiełkowa nie ma nic wspólnego z wypalaną cegłą. Kiedy zwiedzamy antyczny Rzym, Tivoli, Ostię,

zauważamy ogromne struktury architektoniczne wykonane ze stosunkowo niewielkich, płaskich i wszechobecnych

czerwonych cegiełek. Wydaje nam się, że z takich właśnie cegiełek starożytni Rzymianie zbudowali gigantyczną

Łaźnię Karakali, Bazylikę Konstantyna, częściowo Koloseum, zewnętrzne ściany Rotundy Panteonu, świątynię Wenus,

Willę Hadriana w Tivoli i wiele innych monumentów na Forum Romanum, Palatynie i Forum Trajana w Rzymie.

Otóż nie są to prawdziwe cegły z wypalanej gliny, lecz lita skała bazaltowa wyrzeźbiona i zabarwiona w sposób

przypominający prawdziwą cegłę.

Współczesne cegły charakteryzują się tym, że w danej, konkretnej budowli są równe, że mają takie same wymiary,

ponieważ pochodzą przeważnie z jednej fabryki, która produkuje jednakowe cegły. Natomiast cegiełki megalityczne

(mozaika wyrzeźbiona w litej skale) w danym, konkretnym monumencie różnią się znacznie wymiarami

i często kształtami. Megalityczne cegiełki (obrys cegiełki w mozaice) w Koloseum w Rzymie dochodzą

np. do 1,5 m długości, co wyklucza produkcję takich cegieł w rzymskich „fabrykach”. Rodzajów megalitycznych

mozajek cegiełkowych w Koloseum jest bardzo dużo.

Rzeźbienie i barwienie mozaiki cegiełkowej odbywało się najczęściej na skałach granitowych, bazaltowych,

wapiennych i piaskowych. Cegiełki, które znajdują się np. na Forum Romanum, w antycznych Pompejach,

w Herkulanum i w Ostii we Włoszech, są tym samym twardym pierwotnym bazaltem, tyle tylko, że wyrzeźbionym,

wymozaikowanym w cegiełki i zabarwionym na czerwono. Trudno powiedzieć, w jaki sposób wytwarzano

czerwoną mozaikę cegiełkową. Pierwsze, wczesne mozaiki cegiełkowe nie były barwione na czerwono i miały kolor

żółty lub szary, co widać na wielu bazaltowych strukturach np. w Ostii, Tivoli, Pompejach, na granitowym

monumencie Sigirija w Sri Lance, w antycznym Trewirze w Niemczech i wielu innych miejscach. Prostokątną

zazwyczaj „cegiełkę” barwiono na czerwono, zaś przestrzeń „pomiędzy” cegiełkami pozostawiano często w stanie

naturalnym, szarym. W ten sposób wymozaikowane ściany przeróżnych struktur megalitycznych łudzą, że zostały

zbudowane z wypalanej cegły i zespojone cementem. Niektóre struktury megalityczne wymozaikowane w czerwoną

cegiełkę jak np. Piazza d’Oro i Serapeum w Willi Hadriana w Tivoli, lub zewnętrzne ściany Rotundy Panteonu

w Rzymie uważane są obecnie za rodzaj „rzymskiego betonu”, podczas gdy w rzeczywistości jest to wyrzeźbiona

w czerwoną mozaikę cegiełkową lita bazaltowa skała.

Wszechobecne na całym świecie megalityczne cegiełki, nie są prawdziwymi, wypalanymi,

ceramicznymi cegiełkami, lecz rzeźbioną mozaiką imitującą cegły.

Ogólnoświatowe zniszczenia pierwotnej rzeźby gładzonej,

mozaiką dłubaną i cegiełkową

1.        2.        3.       4.       5.

1. Volubilis, Maroko. 2007. Rzeźby wykonane w litej skale, w III tysiącl. p.n.e. Pierwotne rzeźby gładzone, zostały częściowo

oszpecone przerzeźbieniami dłubanymi i cegiełkowymi. Cegły ewidentnie nie są cegłami lecz megalityczną mozaiką cegiełkową.

Umieszczenie bębnów kolumn na tego rodzaju podmurowaniach z cegieł byłoby po prostu nietrwałe.

Uważa się, że Volubilis zbudowali starożytni Rzymianie w I i II w. Creative Commons Autor: Lietmotiv

2. Ayutthaya, Tailandia. 2007. Bazaltowa rzeźba z III tysiącl. p.n.e., wykonana w litej skale. Widoczne zniszczenia pierwotnej

rzeźby gładzonej – mozaiką cegiełkową. Creative Commons Autor: sluj78

3. Pompeje, Włochy. 2006. Rzeźba wykonana w litej skale bazaltowej. Początkowo cały monument był naturalnym wzniesieniem

skalnym. Następnie został wyrzeźbiony w motywy architektoniczne w sposób gładzony. Później został oszpecony

mozaiką cegiełkową. Tysiące pięknych struktur megalitycznych wyrzeźbionych pierwotnie na gładko, zostało oszpeconych

późniejszą mozaiką dłubaną i cegiełkową. Nie jest to ruina, ani fragment jakiegoś większego monumentu, lecz doskonale

zachowana struktura architektoniczna z epoki megalitów. Creative Commons Autor: Andy G

4. Termy Karakalli. Rzym. Architektoniczne rzeźby wykonane w monolitycznych skałach bazaltowych, w III tysiącl. p.n.e.

Dochodzą do 38,5 m wysokości. Ostre krawędzie ścian kontrastują z fragmentami monumentów „rozbitymi w proch”. Po wyrzeźbieniach

mozaiką cegiełkową następują ostatnie wyrzeźbienia epoki megalitów mozaiką dłubaną–schyłkową. Uważa się, że Termy Karakalli

są „zabudowaniami wzniesionymi” podczas panowania Marka Aureliusza Antoniusza – Karakalli, w okresie od 212 do 216.

Creative Commons Autor: Patrick Denker

5. Forum Romanum, Rzym. Skała bazaltowa. III tysiącl. p.n.e. „Mur, który nie jest murem”. Na zdjęciu widoczne są mozaiki dłubane

imitujące bloki skalne, kamienie i cegły – wyrzeźbione w monolitycznej ścianie skalnej. Kolumna została zabarwiona

granitowo-podobnym kolorem, zaś postument kolorem przypominającym marmur. Creative Commons Autor: Sebastian Bergmann

1.        2.

1. Pompeje, Włochy. 2008. Architektoniczna rzeźba wykonana w litej skale bazaltowej, w III tysiącl. p.n.e.

Piękna, pierwotna rzeźba gładzona, została częściowo oszpecona przerzeźbieniami dłubanymi i cegiełkowymi.

Kamienie i cegły są imitacją kamieni i cegieł. Creative Commons Autor: Perrimoon

2. Volubilis, Maroko. Architektoniczna rzeźba wykonana w litej skale w III tysiącl. p.n.e.

Piękna, pierwotna rzeźba gładzona, została częściowo oszpecona przerzeźbieniami dłubanymi i cegiełkowymi.

Bloki skalne widoczne na zdjęciu, kamienie i cegły – są tylko imitacją bloków, kamieni i cegieł.

Monument mierzy 42 m długości i 22 m szerokości. Creative Commons Autor: icelight

Świątynia Saturna, Forum Romanum, Rzym. Skała bazaltowa. Monument wyrzeźbiony w III tysiącl. p.n.e.

Arcydzieło architektury megalitycznej, wyrzeźbione pierwotnie na gładko, zostało później oszpecone

mozaiką dłubaną i mozaiką cegiełkową. Uważa się, że świątynia została wzniesiona ok. 500 lat p.n.e.

1.        2.        3.        4. 

1. Pałac Dioklecjana, Split, Chorwacja. Pierwotna rzeźba gładzona, mozaika dłubana i cegiełkowa,

charakterystyczne dla epoki megalitów.

2. Ketedra w Antigua, Gwatemala. 2007. Bazalt. Charakter wyrzeźbień i podobieństwa do analogicznych

wyrzeźbień w Starym Świecie – wskazują na epokę megalitów. Prekolumbijska architektura megalityczna,

bywa zdumiewająco podobna do analogicznej architektury Starego Świata. Creative Commons Autor: Hector Garcia

3. Ostia, Włochy. 2007. Zniszczenia pierwotnej rzeźby gładzonej, mozaiką dłubaną i cegiełkową.

Creative Commons Autor: Derk Stenvers

4. Tylna strona Panteonu, Rzym. Zniszczenia pierwotnych rzeźb gładzonych mozaiką cegiełkową.

1.        2.         3.

1. Koloseum, Rzym. Bazalt. Górne fragmenty – rzeźba gładzona, z lewej strony – mozaika cegiełkowa

i z prawej – mozaika dłubana–schyłkowa.

2. Ostia, Włochy. 2006. Bazalt. Zniszczenia rzeźby gładzonej mozaiką cegiełkową. Uważa się, że ruiny w Ostii

pochodzą z IV w. Creative Commons Autor: Patrick Denker 

3. Ostia, Włochy. 2007. Bazalt. Zniszczenia rzeźby gładzonej – mozaiką cegiełkową. Creative Commons Autor: misterjingo

1. Ayuthaya, Tajlandia. Bazalt. Zniszczenia pierwotnych rzeźb gładzonych mozaiką cegiełkową. Creative Commons Autor: douglaspperkins

2. Ayuthaya, Tajlandia. Bazalt. Zniszczenia pierwotnych rzeźb gładzonych mozaiką dłubaną i mozaiką cegiełkową.

„Cegła gotycka”

Tak zwana „gotycka cegła” jest niewątpliwie mitem. Aby wyjaśnić jakoś powszechność „średniowiecznych budowli”

(jak zamki, katedry i kościoły z III tysiącl. p.n.e.), wykonanych z „cegły”, przyjęto koncepcję „cegły gotyckiej”.

Wydaje się jednak, że „cegły gotyckiej”, podobnie jak „rzymskiego betonu”… nigdy nie było.

Na przykład, niemal całe Forum Romanum wyrzeźbione zostało z podobnej, „gotyckiej cegły”.

>> zobacz też Gotyk ceglany

Zamek Kaunas, Litwa. 2007. „Gotycka cegła”. Wydaje się jednak, że cegły gotyckiej,

podobnie jak „rzymskiego betonu”… nigdy nie było. Creative Commons Autor: Jess & Peter

Colonia del Sacramento, Urugwaj. Megalityczne, bazaltowe miasto. Na pierwszym planie wodoczna mozaika dłubana

i cegiełkowa. Na dalszym planie fragmenty monumentu wyrzeźbione na gładko.

http://farm1.static.flickr.com/7/11554786_ebe7a0ba2a_b.jpg 
 

Ostia Antica, Włochy. Bazaltowe ściany sprzed 4500 lat. Mur, który nie jest murem i cegły, które nie są cegłami.

Ubytki w bazaltowej ścianie, wyrzeźbionej w megalityczną mozaikę cegiełkową, ujawniają że cegieł nie ma,

i muru nie ma... Cegiełki są jedynie megalityczną mozaiką podobną do wypalanych cegieł.

http://farm2.static.flickr.com/1303/1165356415_52a3d4af4c_o.jpg 

Więcej – w książce autora pt. Księżyc i piramidy, którą można nabyć w Wydawnictwie Dobry eBook, pod adresem:

http://www.dobryebook.pl/piramidy_megality_kromlechy_dolmeny-e-55.html