Home

¾ Struktury megalityczne – rzeźbione struktury kamienne, właściwe dla epoki megalitów.

¾ Monumentów megalitycznych nie budowano z kamieni, lecz rzeźbiono bezpośrednio w litej skale.

¾ Rzeźbienie wszystkich monumentów megalitycznych, odbywało się poprzez usuwanie, zeskrobywanie

materiału kamiennego, aż do uzyskania pożądanego kształtu.

Narzędzia epoki megalitów

Narzędzia kamienne epoki megalitów: do niwelowania, zgrubnego rzeźbienia i skrobania skał były niewiarygodnie wielkie.

Możemy je zobaczyć m.in. w Muzeum Coricancha (Świątynia Słońca) w Cuzco w Peru. Owe kamienne narzędzia mają dziwne kształty,

niektóre podobne są do wielkich młotów, inne do wielkich rylców–skrobaków. Wszystkie trzonki–uchwyty tych cyklopowych rylców

są okrągłe i mają średnicę ok. 20 cm(!). A więc musiały być brane w obie dłonie. Kilka z nich jest tak wielkich (ok. 70 kg),

że nikt obecnie nie mógłby takim rylcem pracować – po prostu jest za ciężki. Wydaje się, że większość owych rylców jest odrzuconymi

pozostałościami startych, pierwotnych narzędzi, które musiały być jeszcze większe. Być może podobnymi narzędziami rzeźbiono

piramidy w Egipcie, na co wskazywałyby ślady dużych pojedynczych zadrapań, wyskrobań znajdujących się na ścianach piramidy

Cheopsa i Chefrena. W piramidzie Cheopsa znaleziono ok. 5-kilogramową kulę dolerytową, będącą, moim zdaniem, startym

i odrzuconym szczątkiem pierwotnego gigantycznego narzędzia do skrobania skał. Owa kula znajduje się w British Museum w Londynie.

W kamieniołomach granitu w Asuanie znaleziono dziesiątki podobnych, odrzuconych, bezużytecznych dolerytowych kul–skrobaków

ważących ok. 5-6 kg. W tych samych kamieniołomach znaleziono identyczne dolerytowe kule w głębokich (ok. 4 m) rowach

okalających „Niedokończony Obelisk”. Bardzo podobne kule odnaleziono w Petrze, w podziemiach niedaleko monumentu Al Khazneh.

Niestety, nie udało mi się ustalić, czy kule są ze skały piaskowej czy innej.

             Creative Commons Autor: JETOVAR

1. Muzeum Coricancha, Cuzco, Peru. Wielkie, kamienne rylce do obróbki skał.

2. Muzeum La Venta, Meksyk. Wielkie, bazaltowe rylce do obróbki skał. Podobne rylce znajdujemy niemal na całym świecie.

Sigirija, Sri Lanka. Granitowy rylec do obrabiania, skrobania skał. Podobne, ok. 1 m długości narzędzia kamienne znajdują się

u spodu zewnetrznej strony Panteonu w Rzymie i w wielu różnych miejscach świata.

http://farm2.static.flickr.com/1309/796231010_7b1a23ade0_b.jpg 

Wielki (ok. 60 kg), dolerytowy skrobak znaleziony został w komorze grobowej Metuhotepa, władcy z XI dynastii (2074-1937 lat p.n.e.).

Tak dużą (a może nawet większą) bryłą dolerytu zaczynano skrobać skałę w kamieniołomach granitu w Asuanie. Po pewnym czasie

z wielkiej dolerytowej bryły zostawała niewielka, zbędna, ok. 5-6 kg kula. Odrzucone bezużyteczne dolerytowe kule znalezione

zostały w pobliżu piramidy Amenemhata I. Podobne do egipskich kul dolerytowych znajdują się także w Ischigualasto National Park,

w Dolinie Księżyca (Valley of the Moon), w argentyńskich Andach i wspomnianym muzeum w Cuzco. Wyskrobywanie gigantycznego,

granitowego „Niedokończonego Obelisku” w Asuanie (dł. ok. 42 m, szer. boku ponad 4 m) odbywało się prawdopodobnie

w następujący sposób: najpierw używano do skrobania dużych, nieregularnych brył dolerytowych (ok. 70-100 kg). Pamiętajmy,

że kamień był wówczas znacznie lżejszy. Podczas skrobania granitu, wystające nieregularne fragmenty dolerytowej bryły ścierały się

i zaokrąglały, aż z czasem, z dużej bryły pozostawała zbyt lekka już i niewielka kula. Kiedy kula ważyła już tylko ok. 5 kg,

stawała się zbędna i wyrzucano ją.

Odrzucone, bezużyteczne dolerytowe kule–skrobaki ważące ok. 5 kg, znaleziono w głębokich (ok. 4 m), rowach okalających

„Niedokończony Obelisk” w kamieniołomach granitu w Asuanie. Kule te pochodzą z III tysiącl. p.n.e.

http://www.egiptomania.com/antiguoegipto/upper/asuan/cantera_aswan023.jpg 
 

Podobne kule–skrobaki znajdują się w Muzeum Coricancha w Cuzco, Peru. Kule te pochodzą także z III tysiącl. p.n.e.

http://www.notsogreenthumb.org/travelogue/peru/cusco/photos/qorikancha_rolling_balls.jpg 
 

1.           2.           3. Creative Commons Autor: moppet65535

1. 2. Narzędzia kamienne do obrabiania i skrobania skał, znajdujące się na megalitycznym zamku Burg Eltz w Niemczech,

i na megalitycznym zamku Carcassone we Francji. Podobne narzędzia znajdujemy niemal na całym świecie. Creative Commons  

3. Muzeum Londyńskie. 2007. Krzemienne narzędzia (siekiery) do obróbki skał i drewna. Ani w średniowieczu, ani w żadnym

okresie starożytności (poza okresem epoki megalitów), wykonywanie otworów w twardym krzemieniu – nie było możliwe.

 1.         2.        3.        4.

1. Sakkara, Egipt. Niwelacja terenu skalnego (skała wapienna), w epoce megalitów, odbywała się poprzez szorowanie gruntu

kilkutonową bryłą kamienną. Ściany zostały wymozaikowane w imitację głazów. Creative Commons

2. 3. Pisac, Peru. Wielki kamień do szlifowania terenu skalnego. Tarasy widoczne na zdjęciach są tarasami megalitycznymi,

które – w odróżnieniu od rolniczych, zostały wyskrobane i wyrzeźbione w litej skale i nie służyły celom rolniczym.

2. Creative Commons Autor: Gato Azul

4. Lalibela, Etiopia. 2006. Być może dwa bloki (widoczne na zdjęciu) pozostawione na zniwelowanym terenie skalnym

służyły jako narzędzia do szlifowania, niwelacji terenu skalnego. Creative Commons Autor: ctsnow

Yosemite National Park. Granitowe Góry Sierra Nevada, Kalifornia, USA. W granitowych górach w Yosemite

znajduje się mnóstwo śladów megalitycznej aktywności ludzi, przejawiającej się w rzeźbieniu, szlifowaniu i wszelkiego rodzaju

skrobaniu granitu na wielkich często przestrzeniach.

http://www.mackenziefamily.com/creativenature/images/albums/mountain/images/016pitchoff%20rockface.jpg

1.         2.        3.

1. Rzymska forteca. Fragment tzw. Muru Hadriana, odzielającego rzekomo Anglię od Szkocji. Granit. Dwa duże naczynia

kamienne są prawdopodobnie narzędziami do szorowania, niwelowania powierzchni skały, używane w okresie gładzonym.

Później w okresie dłubanym, przerzeźbiono struktury granitowe widoczne na zdjęciu mozaiką dłubaną. Podobne narzędzia

spotykamy niemal na całym świecie. Uważa się, że granitowe struktury, zwane Murem Hadriana, wykonali starożytni Rzymianie.

Creative Commons

2. Vindolanda. Fragment tzw. Muru Hadriana, oddzielającego rzekomo Szkocję od Anglii. Narzędzia kamienne

do niwelowania, szlifowania skały miały często takie właśnie kształty. Nie ma tu murów, lecz ściany wyrzeźbione i wymozaikowane

w imitację bloków skalnych. Nie ma tu także osobnych kamieni, lub jest ich bardzo niewiele. Całość została wyrzeźbiona w litej,

granitowej skale, w III tysiącl. p.n.e. Uważa się, że te granitowe struktury są fortyfikacją, którą „zbudowali” statożytni Rzymianie

„wykuwając” bloki skalne. Jednak Rzymianie nie byli w stanie „kuć” granitu, podobnie jak Inkowie nie mieli

czym „kuć” granitu w Machu Picchu. Creative Commons

3. Sayacmarca, Inka Trail, droga prowadzącej do Machu Picchu w Peru. Granit. Kamienne narzędzie do obróbki granitu.

Nie ma tu murów, lecz ściany wyrzeźbione i wymozaikowane w imitację kamieni. Nie ma tu także osobnych kamieni,

lub jest ich bardzo niewiele. Całość została wyrzeźbiona w litej, granitowej skale, w III tysiącl. p.n.e. Creative Commons

http://farm1.static.flickr.com/124/350024672_ed9317cd11_b.jpg – Sayacmarca, Inka Trail
 

Jezioro Bafa, Herakleja, Turcja. W epoce megalitów, prawdopodobnie samo dotykanie narzędzia kamiennego

do skały obrabianej, powodowało obróbkę tej drugiej. http://farm2.static.flickr.com/1119/1232524588_0a8e6a4d75_b.jpg 

Wyspa Elefantyna, Asuan, Egipt. Prawdopodobnie pozostawione narzędzia kamienne do niwelowania,

zeskrobywania skały. http://farm3.static.flickr.com/2276/2122833183_b40c29fd21_b.jpg

Miękki granit w Asuanie, Egipt. Twarda skała granitowa. Największy obelisk na świecie (tzw. niedokończony).

Po ukończeniu liczyłby ok. 42 m długości i ważyłby ok. 1270 ton. Bok kwadratu podstawy kolosa wynosi ok. 4,2 m.

Bardzo wyraźnie ślady wybierania materiału skalnego wokół obelisku ujawniają, że ok. 2500 lat p.n.e. granit wybierano

z dziecinną łatwością. Obecnie w ogóle nie jest możliwe efektywne skrobanie granitowej skały żadnym rylcem – ani stalowym,

ani diamentowym. Ślady w obrębie obelisku uważa się, prawdopodobnie niesłusznie, za ślady kucia (czym?), podczas gdy ślady

wyraźnie wskazują na skrobanie dolerytową bryłą, jakich wiele tu znaleziono. Według przedstawionej tu hipotezy,

Niedokończony Obelisk został wykonany ok. 2500 lat p.n.e., a nie jak się obecnie uważa, ok. 1500 lat p.n.e.

Niesamowite ślady „piłowania” granitu „metodą z góry”. Obelisk nie był cięty piłą, tylko narzędziem kamiennym lub metalowym

(brąz, kuta miedź), które umożliwiało ciąć granitową powierzchnię także „z góry”, czego tradycyjną piłą wykonać nie można.

Creative Commons

Skala wzorcowa Mohs’a: 1 talk, 2 gips, 3 kalcyt, 4 fluoryt, 5 apatyt, 6 ortoklaz, 7 kwarc, 8 topaz, 9 korund, 10 diament

więcej – w książce autora pt. Księżyc i piramidy, którą można nabyć w Wydawnictwie Dobry eBook, pod adresem:

http://www.dobryebook.pl/piramidy_megality_kromlechy_dolmeny-e-55.html