Jerzy Kijewski
Epoka miękkich skał
¾ Monumenty megalityczne – rzeźbione struktury kamienne, właściwe dla epoki megalitów.
¾ Monumentów megalitycznych nie budowano z kamieni, lecz wyskrobywano i rzeźbiono bezpośrednio w litej skale.
¾ Rzeźbienie wszystkich monumentów megalitycznych, odbywało się poprzez usuwanie, zeskrobywanie
materiału kamiennego, aż do uzyskania pożądanego kształtu.
Obeliski, posągi, kamieniołomy
Obeliski
Prawdopodobnie wszystkie obeliski i kolosalne posągi w starożytnym Egipcie, zostały wyskrobane i wyrzeźbione w litej, naturalnej
skale na miejscu, tzn. nie były ustawiane ani transportowane. Niedokończony Obelisk w Asuanie rzeźbiony był prawdopodobnie
jako dzieło rzeźbiarskie, dla przyjemności, jak większość wszystkich monumentów rozsianych po całej ziemi. Nie zamierzano go
ani wydobywać, ani stawiać w pionie.
1. Obeliski w Stambule, Turcja. Rzeźby w monolitycznych skałach sprzed 4500 lat. Na pierwszym planie znajduje się obelisk
oszpecony mozaiką dłubaną (32 m wysokości), zaś ok. 100 m od niego znajduje się drugi, piękny obelisk, który ocalał
od destruktywnego szaleństwa przerzeźbień dłubanych. Obelisk mierzy 25,6 m łącznie z piedestałem.
2. Obelisk Tutmozisa III na Hipodromie w Stambule.
http://farm1.static.flickr.com/98/205194860_db7182e231_b.jpg
Egipski obelisk w Villa Medici, Rzym.
http://farm1.static.flickr.com/157/412089610_4ec957c2d4_b.jpg
Posągi i rzeźby skalne
1. Gigantyczny Budda. Leshan, Chiny. Rzeźba skalna sprzed 4500 lat. Wysokość monumentu: 71 m.
Szerokość ramion: 24 m. Skała wapienna. Na nogach kolosalnego Buddy, wyrzeźbiona jest podobna mozaika
bloków skalnych, jak na powierzchni Sfinksa w Gizie.
2. 3. Longmen Caves, Luoyang, Henan Province, Chiny. 2008 i 2005.
Uważa się, że rzeźby skalne powstały za Dynastii Tang, ok. 675 r.
Tego rodzaju wyrzeźbienia w litej skale były absolutnie niemożliwe do wykonania w starożytności.
Dlatego musimy założyć, że epoka megalitów, epoka księżycowa, epoka miękkich skał – rzeczywiście istniała.
Midas Sehri, Turcja. Na pierwszym planie sylwetka czlowieka. Monument mierzy 17 metrów.
http://www.ne.jp/asahi/arc/ind/lycia/midas.jpg
Kolosy Memnona, Egipt. Rzeźby w monolitycznych skałach sprzed 4500 lat. Strona tylna. Skała piaskowa. Kolosy przedstawiają
dwa główne okresy epoki megalitów. Kolos po prawej (południowy) – pozostał w orginalnym stanie okresu gładzonego,
zaś Kolos z lewej, został przerzeźbiony i oszpecony w początkowym stadium okresu dłubanego. Natomiast od strony frontowej,
oba posągi zostały oszpecone przerzeźbieniami dłubanymi.
http://farm1.static.flickr.com/108/364538985_1f9d5bd2fa_o.jpg
Transport posągu. Malowidło pochodzi z czasów XII dynastii czyli około 900–700 lat po epoce rzeźbienia piramid i posągów.
Otóż ludzie, po tak długim czasie, już nie wiedzieli, że posągów ani obelisków nie transportowano, lecz rzeźbiono na miejscu
w litej skale – i myśleli podobnie jak my, ludzie współcześni.
http://egyptologist.org/discus/messages/41/8839.jpg
Piramidy i kamieniołomy
Największe piramidy zostały wyrzeźbione w Gizie, Sakkarze i Dahszur (i znajdują się względnie blisko siebie, na przestrzeni ok. 30 km),
ponieważ właśnie tam były najwyższe wzniesienia wapiennych skał, na lewym brzegu pradoliny Nilu. W tych wzniesieniach
wyrzeźbiono piramidy. Gdyby wielkie piramidy w tych miejscach zostały wzniesione z wielkich bloków skalnych, to musiałyby
pozostać po tak gigantycznej ilości pozyskanego materiału skalnego, zużytego do ich budowy, jakieś odpowiednio wielkie
kamieniołomy – a tymczasem niczego podobnego nie znaleziono. Kamieniołomy w Tura, znajdujące się po prawej stronie Nilu
nie przekonują co do ilości wydobytego z nich materiału skalnego, potrzebnego do budowy piramid. Kamieniołomy na wzniesieniu
Mokattan (obecnie dzielnica Kairu) prawdopodobnie nie były kamieniołomami, z których pozyskiwano wapienne bloki na budowę
piramid w Gizie, jak się obecnie przyjmuje. Poziome ślady gigantycznych wyskrobań w litej skale, w Mokattan, są bardzo podobne
do poziomych śladów gigantycznych wyskrobań w Qurna (skała wapienna) i Gebel Silsilah East i Gebel Silsilah West znajdujących się
ok. 50 km na północ od Asuanu (skała piaskowa). Struktury kamienne w tych miejscach nie są utrzymane w prawidłowych wymiarach
pionu i poziomu, co wskazuje na ich starszy wiek od piramid w Gizie, Sakkarze i Dahszur.
Poziome ślady wyskrobań w skałach znajdują się także w Gizie, nieco na południe od piramidy Mykerinosa. Wczesnomegalityczne
stanowiska w Mokattam, Gebel Silsilah East, Gebel Silsilah West i Qurna prawdopodobnie nigdy nie były kamieniołomami,
lecz jedynie miejscami, w których istnieją gigantyczne wyskrobania i wyrzeźbienia materiału skalnego w litej wapiennej i piaskowej
skale. Natomiast mogły nimi być kamieniołomy granitu w Asuanie, kamieniołomy granitu (właściwie granodiorytu)
w Mons Claudianus i kamieniołomy porfiru w Mons Porphyrites (porfirowa góra), które znajdują się
na Pustyni Wschodniej w Egipcie.
Podobny paradoks dostrzeżemy w wypadku gigantycznych piramid: Piramidy Słońca, Piramidy Księżyca i mniejszej
– Piramidy Quetzalcoatla (Pierzastego węża) oraz całego kompleksu mniejszych piramid w Teotihuacan w Meksyku
– kamieniołomów nigdzie nie ma. Ani w pobliżu, ani w ogóle nigdzie w całym prekolumbijskim Meksyku.
Setki większych i mniejszych piramid rozsianych jest w Meksyku, w Hondurasie, w Belize, Salwadorze i Gwatemali
– kamieniołomów jednak nie ma nigdzie.
Na wyrzeźbienie (a nie zbudowanie) piramidy Cheopsa w Gizie może wskazywać jeszcze jedna rzecz. Przecież nikt przy zdrowych
zmysłach nie wyskrobywałby 2,5–tonowych bloków skalnych w kamieniołomach w Tura, znajdujących się po prawej stronie Nilu,
i transportował bloki (ok. 15 km) na miejsce, aby wznosić z nich gigantyczną piramidę – choć tak się obecnie przyjmuje.
Przecież można było wyskrobywać np. 10 razy mniejsze bloki skalne, których waga wynosiłaby 250 kg. Wydaje się,
że budowanie piramid w Gizie jest piramidalnym mitem.
Więcej – w książce autora pt. Księżyc i piramidy, którą można nabyć w Wydawnictwie Dobry eBook, pod adresem:
http://www.dobryebook.pl/piramidy_megality_kromlechy_dolmeny-e-55.html