Home

 

Jerzy Kijewski

Nieznana Epoka

Kiedy Księżyc był blisko Ziemi: 2700–2200 BC  ●  Okres wielkiej architektury skalnej: 2700–2500 BC

Światowy okres zniszczeń: 2500–2400 BC  ●  Potop: 2400 BC  ●  Krótki okres żelaza i betonu: 2400–2200 BC

Upadek wielkiej światowej cywilizacji: 2200 BC

 

 

Okres żelaza i betonu

Neolityczny beton

 

 

Spis treści:  Neolityczny beton  ●  Betonowe implanty  ●  Komora Króla – fakty i mity  ●  Betonowe podkłady magiczne

 

 

Ludność całego świata przystępuje do odbudowy tego, co oszpecił „diabeł” w okresie zniszczeń – a więc kamiennych świątyń, zamków, dróg, mostów, domów i tysięcy różnych monumentów. Ubytki kamienia powstałe w okresie zniszczeń, wypełniano neolitycznym betonem–tynkiem, kamieniami lub cegłą.

 

Wielkie słowa uznania należą się profesorowi Josephowi Davidovitsowi za to, że odkrył w Piramidzie Cheopsa neolityczny beton. Chociaż odkrycie profesora w znacznym stopniu wspiera Księżycową Hipotezę, to interpretacja owego betonu, utrzymywana przez uczonego, aż prosi się o polemikę. 1). Otóż wydaje się, że neolityczny beton nie pochodzi z sprzed 2700--2500 BC, jak utrzymuje profesor, lecz sprzed 2400--2200 BC. 2). Ani Piramida Cheopsa, ani żadna świątynia egipska nie została zbudowana z neolitycznego betonu, lecz monumenty egipskie i inne zawierają stosunkowo niewielkie struktury neolitycznego betonu zainstalowanego przeważnie w celu uniemożliwienia "diabłu" dalszej destrukcji, rzadziej – w celach odbudowy monumentów po okresie zniszczeń.  

Video ze strony prof. Josepha Davidovitsa o produkcji neolitycznego betonu.

 

 

1. 3. 4. 5.

1). Neolityczny beton obok Piramidy Cheopsa, Egipt, ok. 2300 BC. Foto większe: Joseph Davidovits. public domain  3). Wyjątkowo mocno oszpecony fragment Piramidy Cheopsa (w okresie zniszczeń), "zabezpieczono przed diabłem" dwiema pochyłymi strukturami z neolitycznego betonu, imitującymi bloki skalne. AttributionNoncommercialShare AlikeSome rights reserved by kairoinfo4u  4). Piramida Cheopsa, Egipt. Dwie pochyłe struktury z neolitycznego betonu (imitujące bloki), dobudowano do Piramidy Cheopsa w miejscu, gdzie „diabeł” poczynił wyjątkowo duże zniszczenia. Creative Commons Autor: future15pic  5). Świątynia Chonsu, Karnak, Egipt. Ubytki kamienia oszpeconego w okresie zniszczeń, zostały wypełnione neolitycznym betonem. AttributionNoncommercialShare AlikeSome rights reserved by kairoinfo4u 

 

●  Piramida Cheopsa. Na pierwszym planie nie znajduje się blok kamienny rzekomo przytransportowany z  kamieniołomów z Kairu, lecz instalacja z neolitycznego betonu, wymierzona przeciwko "diabłu". Pozostałe fragmenty piramidy, widoczne na zdjęciu, zostały przerzeźbione (na podobieństwo bloków, głazów i kamieni) w okresie zniszczeń.

 

 

1. 2. 3.  4. 

1). Karnak, Egipt. Ubytki kamienia powstałe w okresie zniszczeń, wypełniano neolitycznym betonem. AttributionNoncommercialShare AlikeSome rights reserved by kairoinfo4u  2). Świątynia Izydy, File, Egipt. Ubytki kamienia powstałe w okresie zniszczeń, wypełniano neolitycznym betonem. Creative Commons Autor: Gaspa  3). Kom el-Hettan, blisko Kolosów Memnona, Teby Zachodnie, Egipt. Wapienna stela, mierząca ok. 12 m wys., oszpecona w okresie zniszczeń, została zabezpieczona trzema podporami z neolitycznego betonu. Tylna strona monumentu. AttributionNoncommercialShare AlikeSome rights reserved by kairoinfo4u  4). Piramida Chefrena, Egipt. Około 10 m wysoką „podporę” z neolitycznego betonu, zainstalowano w miejscu, w którym były największe ubytki skały powstałej w okresie zniszczeń. AttributionNoncommercialShare AlikeSome rights reserved by kairoinfo4u  

 

 

Świątynia w Göbekli Tepe pochodzi z sprzed 11 700 lat?

Nieprawda. Archeolodzy są w błędzie.

 

National Geographic i wiele innych źródeł podają, że świątynia w Göbekli Tepe w Turcji, jest najstarszym znanym miejscem kultowym stworzonym przez człowieka, i pochodzi sprzed ok. 11 600 lat. Jednakże uderzające podobieństwa struktur kamiennych z innych rejonów świata, mogą prowadzić do wniosku, że świątynia w Göbekli Tepe jest o ok. 7000 lat młodsza.

Liczne instalacje na kamiennych strukturach (w Göbekli Tepe), w postaci "desek" i "belek" z neolitycznego betonu, metalowych obręczy, prętów, śrub i nakrętek, pochodzą prawdopodobnie sprzed ok. 24002200 BC. Podobne instalacje, znajdują się także w innych rejonach świata. Porównania betonowych instalacji podobnych do drewna i instalacji żelaznych, w Göbekli Tepe, z podobnymi instalacjami z innych rejonów świata mogą wskazywać, że świątynia Göbekli Tepe pochodzi z okresu ok. 27002200 BC. Instalacje na kamiennych monumentach, w postaci "desek", "belek", metalowych obręczy, prętów, lin, śrub i nakrętek miały prawdopodobnie znaczenie magiczne, ponieważ wiele z tych instalacji nie pełni żadnych funkcji praktycznych.

 

Poniżej znajduje się kilka przykładów podobieństw z innych rejonów świata, ukazujących, że świątynia w Göbekli Tepe jest o ok. 7000 lat młodsza.

 

Dziwne „podpory” – występujące niemal na całym świecie – pomagają nam w ustaleniu czasu powstania monumentów. „Podpory” nie pełniły funkcji konstrukcyjnych, tzn. nie służyły do wzmocnienia struktury monumentów. Znaki te prawdopodonie mają charakter magiczny: instalowano je po to, aby uniemożliwić "diabłu" niszczenie monumentów.

 

Ciekawe wydają się porównania "drewnianych" i żelaznych instalacji znajdujących się na rzeźbach kamiennych w Göbekli Tepe, z podobnymi instalacjami znajdującymi się w Ameryce. Instalacje amerykańskie pochodzą, także sprzed ok. 2300 BC.

 

Betonowe implanty

 

1.  2.  3. 4. 5.

1). Piramida Senusereta II w El-Lahun. Egipt. Białe bloki z neolitycznego betonu, zainstalowane na piramidzie ok. 2300 BC, uniemożliwiały „diabłu” dalsze zniszczenia. Widoczna sylwetka człowieka. Wikipedia podaje, że piramidę zbudowano ok. 1900 BC. By mohamed1878   2). Piramida Senusereta II w El-Lahun. Egipt. Białe bloki z neolitycznego betonu.

3). Göbekli Tepe, Turcja. Bloki z neolitycznego betonu, zainstalowane na mozaice w litej skale (imitującej kamienie), charakterystycznej dla okresu zniszczeń, ok. 2300 BC, uniemożliwiały "diabłu" dalsze zniszczenia. "Podpory" z neolitycznego betonu, podobne do drewna, także były wymierzone przeciw "diabłu". Global Heritage Fund © 2010 - 2011. Photographer: GHF Year taken: 2010.  4). „Megality” w Göbekli Tepe, w Turcji, wymieniane są przez źródła jako najstarsze na świecie. Źródła podają, że Göbekli Tepe pochodzi z sprzed 11 700 lat. Jednakże „megalitów” w Göbekli Tepe – nie ma. Jakim cudem dwa „megality” z lewej, utrzymują się – 11 000 lat – na podmurowaniu z małych kamieni ułożonych bez zaprawy? Dlaczego podmurowanie nie rozsypało się przez 11 000 lat? Ponieważ nie ma tu ani megalitów ani podmurowania z małych kamieni. Świątynia w Göbekli Tepe nie została „zbudowana”, lecz wydrążona i wyrzeźbiona w litej skale wapiennej, w wapiennych formacjach skalnych, ok. 2700–2500 BC. Natomiast później, ok. 2500–2400 BC, znaczne fragmenty świątyni przerzeźbiono wzorami podobnymi do kamieni, charakterystycznymi dla okresu zniszczeń. Później, w krótkim okresie żelaza i betonu: 2400–2200 BC, zainstalowano tu bloki i "podpory" wykonane z neolitycznego betonu, a także liczne wyroby żelazne jak np. metalowe obręcze i pręty na betonowych blokach. Beton i żelazo zainstalowano po to, aby "dialeł" nie niszczył już świętego miejsca bogów sprzed potopu. Some rights reserved  5). Göbekli Tepe, Turcja. Implanty – stele z neolitycznego betonu – zainstalowane w mozaice wyrzeźbionej w litej skale (podobnej do kamieni), charakterystycznej dla okresu zniszczeń, ok. 2300 BC. Uniemożliwiały "diabłu" dalsze niszczenie “boskiej świątyni”. "Podpory" z neolitycznego betonu, podobne do drewna, i stele – podobne są do tych z Tiwanaku w Boliwii. AttributionNoncommercialShare AlikeSome rights reserved by Deniz Tortum  

 

 

1.  2.  3.  4.  5.

1). Tiwanaku, Boliwia. Bloki z neolitycznego betonu, zainstalowane (w betonowych butach), ok. 2300 BC, uniemożliwiały „diabłu” dalsze niszczenie „boskich” monumentów. Niemal wszystkie „megality” i „bloki kamienne” w Tiwanaku i Puma Punku są, prawdopodobnie, blokami z neolitycznego betonu. Wikipedia podaje, że czas powstania Tiwanaku określa się na VI wiek p.n.e. AttributionSome rights reserved by sancho_panza  2). Tiwanaku, Boliwia. Blok z neolitycznego betonu, zainstalowany (na nieoszlifowanej skale andezytowej, zniwelowanej w pionie), ok. 2300 BC, uniemożliwiał „diabłu” dalsze zniszczenia. Wikipedia podaje, że czas powstania Tiwanaku określa się na VI wiek p.n.e. AttributionNoncommercialSome rights reserved by Celina Ortelli  3). Tiwanaku, Boliwia. Stele i „podpory” z neolitycznego betonu. Źródła podają, że Tiwanaku powstało w VI wieku p.n.e. AttributionSome rights reserved by psyberartist  4). Stanowisko archeologiczne Joya de Cerén, Salwador. AttributionNoncommercialShare AlikeSome rights reserved by sir woody  5). Joya de Cerén, Salwador. Występujące niemal w całym starożytnym świecie “podpory” z neolitycznego betonu mogą świadczyć, że ruiny nie pochodzą sprzed 900 BC, lecz sprzed ok. 2600–2200 BC. Wiele “podpór” na tym stanowisku, pochodzących sprzed ok. 2300 BC, zostało już zlikwidowanych w ramach “renowacji”. Także na  Archeowieściach znajduje się artykuł o Joya de Cerén. AttributionNoncommercialSome rights reserved by colinmac   

 

Niezmiernie ciekawe „drewniane podpory” można zobaczyć na krótkim filmie z niedawno odkrytej, pre-inaskiej świątyni, koło Sacsahuaman, koło Cuzco. Jest wielce wątpliwe aby „podpory te, pdtrzymujące niskie murki” zostały zainstalowane obecnie. „Drewniane podpory” są bardzo podobne do tych z Göbekli Tepe. Podobne „podpory” występują niemal na całym świecie.

 

W Przeglądzie Geologicznym, vol. 53, nr 9, 2005, czytamy: Naczynia kamienne starożytnego Egiptu, Franc Zalewski.

„Prowadzone na terenie Egiptu, od czasów Napoleona, badania archeologiczne pozwoliły wielu muzeom świata uzbierać imponujące kolekcje eksponatów. Jedną z licznych grup zabytków stanowią naczynia kamienne wykonane ze skał krystalicznych. Ich liczba szacowana jest na około 30 000 egzemplarzy. (…) Surowce użyte do produkcji naczyń to takie skały magmowe i metamorficzne jak: bazalt, granit, porfir, dioryt oraz serpentynit i in. (…) Różnorodność form naczyń jest imponująca, zaczynając od płaskich tac, mis, dzbanów kończąc na skomplikowanych formach. Sposób ich obróbki i precyzja wykonania są godne podziwu. (…) Omawiane naczynia kamienne datowane są na lata 3200–2500 p.n.e.” Wcześniejszych śladów obróbki kamienia w Egipcie – nie stwierdzono.

Na stanowiskach archeologicznych w Çatalhöyük (ok. 7400 lat p.n.e.), i Göbekli Tepe (10 tys. lat p.n.e.), w Turcji, znajdujemy obróbkę kamienia i wydrążenia w litej skale wapiennej na dużą skalę. Jednakże wydaje się bardzo wątpliwe, aby 7400 lat p.n.e., lub 10 tys. lat p.n.e. obrabiano kamień na tak dużą skalę. Gdyby 10 tys. lat p.n.e. była w ogóle możliwość obrabiania kamienia na tak dużą skalę jak w Göbekli Tepe, to przede wszystkim wykonywanoby naczynia kamienne do gotowania pokarmu, ponieważ ceramicznych naczyń jeszcze nie znano. Naczynia kamienne zaś pojawiają się (wraz z obróbką kamienia na dużą skalę dopiero 3200 lat p.n.e. A więc świątynia w Göbekli Tepe pochodzi prawdopodobnie z okresu 3200--2500 lat p.n.e., kiedy to obróbka kamienia na dużą skalę została stwierdzona w Egipcie i innych rejonach ziemi.

 

 

1.  2.  3.  4.  5. 6.

1). 2). 3). Grobowiec Cecylii Metellii przy drodze Appijskiej (Via Appia), Rzym. Monument wyrzeźbiony w monolitycznej skale bazaltowej został brutalnie oszpecony rzeźbą podobną do drobnych kamieni, charakterystyczną dla okresu zniszczeń, ok. 2500–2400 BC. Implanty – z bloków jasnego neolitycznego betonu – zainstalowano (w litej skale), ok. 2300 BC. Uważa się, że monument zbudowano w czasach rzymskich. Creative Commons Autor: Gaspa   4). Kolumny w Bet She'an, Izrael, były wykonywane z neolitycznego betonu i osadzane w kamienno–betonowych butach. Aby "dialeł" nie niszczył już świętego miejsca bogów sprzed potopu. Podobną praktykę, w tym samym czasie, ok. 2300 BC, wykonywano w Gobekli Tepe w Turcji, Tiwanaku w Boliwii i Tanis w Egipcie. AttributionNoncommercialNo Derivative WorksSome rights reserved by mikeccross  5). Bet She'an, Izrael. Pierwotny bazalt, neolityczny beton i żelazo. AttributionNo Derivative WorksSome rights reserved by SpecialKRB  6). Tombs of the Nobles, nad Nilem, Egipt. „Megalit” nie wypadł ze struktury kamiennej przez 4500 lat, ponieważ nie jest megalitem, lecz neolitycznym betonowym implantem, zainstalowanym ok. 2300 BC, uniemożliwiającym „diabłu” dalsze niszczenie „boskich” monumentów . AttributionNoncommercialNo Derivative WorksSome rights reserved by Larsj 

 

 

Wyrób z neolitycznego betonu można było wcisnąć w dowolny kamień.

 

●  Jezioro Bafa, Herakleja, Turcja. Wyrób z neolitycznego betonu można było wcisnąć w dowolny kamień.

 

 

1.

1). Piramida Unisa, Sakkara, Egipt. Prawdopodobnie są to dwa implanty z neolitycznego betonu. Ściany dołu wydrążonego w litej skale wapiennej, zostały wyrzeźbione w imitację głazów. źródło: public domain Autor: Sebi.  

 

 

1.  2. 3. 4.

1). 2). Gal Vihara, Polonnaruwa, Sri Lanka. Granit. Za posągiem widoczne są słupy magiczne z neolitycznego betonu ułożone jeden na drugim. Uważa się, że posągi zostały wykonane w XII w. Creative Commons Autor: jeroen.kurvers   3). Elefantyna, Egipt. Dwa duże słupy magiczne z neolitycznego betonu widoczne na skale nad brzegiem Nilu. AttributionNoncommercialNo Derivative WorksSome rights reserved by Larsj  4). Muzeum La Venta, Meksyk. Znak magiczny z neolitycznego betonu.  Creative Commons Autor: JETOVAR   ●  Muzeum La Venta.  

 

 

1. 2. 3. 4.

1. Piramida Cheopsa, Egipt. Na pierwszym planie głazy, którymi przypuszczalnie szorowano podłoże skalne, niwelując w ten sposób teren wokół piramidy. Po lewej stronie – nieusunięte pozostałości skalne. Po prawej – teren skalny przeznaczony do dalszej niwelacji. Nie przez budowanie, lecz poprzez permanentne niwelowanie skalnego terenu wokół piramidy uzyskiwano w rezultacie jej większe rozmiary. Wysokość piramid, menhirów i wielu innych monumentów neolitycznych zależała często od tego, do jakiego poziomu sięgnęła niwelacja terenu skalnego wokół monumentu. Gdyby, przykładowo, teren wokół piramidy Cheopsa zniwelowano jeszcze o 5 m w dół, to piramida byłaby o 5 m wyższa, a bok podstawy jej kwadratu byłby odpowiedno dłuższy.  ●  Giza, Egipt. Pobliże piramidy Cheopsa. Duże głazy do niwelacji skały, widoczne są w dołach skalnych obok piramidy. ●  Pobliże piramidy Cheopsa 2). Piramida Unisa, Sakkara, Egipt. Skała wapienna. Ściany zostały wyrzeźbione w imitację głazów. źródło: public domain Autor: Sebi.   3). Pisac, Peru. Wielki kamień z neolitycznego betonu zainstalowano przeciwko "diabłu". Tarasy widoczne na zdjęciach są tarasami neolitycznymi, które – w odróżnieniu od rolniczych, zostały wyskrobane i wyrzeźbione w litej skale i nie służyły celom rolniczym. Creative Commons Autor: Gato Azul   4). Ggantija, Gozo, Malta. Zniwelowany teren wapiennej skały. Prawdopodobnie dla zabawy. Później ulepiono tu wielkie kamienie z neolitycznego betonu przeciwko "diabłu".  Creative Commons Autor: h-angele

 

●  Yosemite National Park. Góry Sierra Nevada, Kalifornia, USA. W granitowych górach w Yosemite znajduje się mnóstwo śladów obróbki tej twardej skały, przejawiającej się w rzeźbieniu, szlifowaniu, niwelowaniu i wszelkiego rodzaju skrobaniu granitu na wielkich często obszarach. 

 

 

1.  2. 

1). Rzymska forteca. Fragment tzw. Muru Hadriana, odzielającego rzekomo Anglię od Szkocji. Granit. W okresie zniszczeń, przerzeźbiono struktury granitowe, widoczne na zdjęciu, mozaiką imitującą bloki, głazy i kamienie. Później, dwa duże naczynia kamienne zostały ulepione z neolitycznego betonu przeciwko "diabłu". Uważa się, że granitowe struktury, zwane Murem Hadriana, wykonali starożytni Rzymianie.  2). Vindolanda. Fragment tzw. Muru Hadriana, oddzielającego rzekomo Szkocję od Anglii. Nie ma tu murów, lecz ściany wyrzeźbione i wymozaikowane w imitację bloków skalnych. Nie ma tu także osobnych kamieni, lub jest ich bardzo niewiele. Duże naczynie kamienne zostało ulepione z neolitycznego betonu przeciwko "diabłu".  Uważa się, że struktury te są fortyfikacją, którą „zbudowali” statożytni Rzymianie „wykuwając” bloki skalne. Jednak Rzymianie nie byli w stanie „kuć” granitu (na taką skalę), podobnie jak Inkowie nie mieli czym „kuć” granitu w Machu Picchu. 

 

 

1.    2. 

1). 2). Kule magiczne ulepione z neolitycznego betonu przeciwko "diabłu", znajdujące się na neolitycznym zamku Burg Eltz w Niemczech, i na neolitycznym zamku Carcassone we Francji. Podobne kule magiczne znajdujemy niemal na całym świecie. Creative Commons  

●  Asuan. Egipt. Dolerytowe kule ważące ok. 5 kg, znaleziono w głębokich (ok. 4 m), rowach okalających „Niedokończony Obelisk” w kamieniołomach granitu w Asuanie. Kule te pochodzą z neolitu, z III tysiącl. p.n.e.  ●  Muzeum Coricancha w Cuzco, Peru.

 

 

Betonowe podkłady magiczne, podobne do drewna

Komora Króla w Piramidzie Cheopsa, betonowy sarkofag fakty i mity

 

Neolityczny beton instalowano najczęściej dla celów magicznych: po to, aby "diabeł" nie niszczył już świętego miejsca bogów sprzed potopu. Beton wykonywany był często na podobieństwo drewna. Porównania betonowych podkładów magicznych (z niemal całego świata), mogą wskazywać, że monumenty lub ruiny z różnych okresów, pochodzą sprzed ok. 2700–2200 BC.

Betonowe podkłady, bloki i rusztowania, były również w Komorze Króla w Piramidzie Cheopsa, lecz zostały z niej wyrzucone.

 

 

1.    2.  3.  4.

1). Komora Króla, w Piramidzie Cheopsa, przed zniszczeniami wyrządzonymi przez dr Zahi Hawassa.

Serious scientific work on the Great Pyramid began in 1993, when we closed the pyramid for the first time for a full year. (…) The pyramid needed to be cleaned (…). – Dr. Zahi Hawass, Former Minister of State for Antiquities.  ●●  Poważne prace naukowe w wielkiej Wielkiej Piramidzie rozpoczęto w 1993 roku, kiedy zamknęliśmy piramidę pierwszy raz na cały rok. (…) Piramida potrzebowała być oczyszczona (…) – Dr Zahi Hawass, były minister stanu ds. Starożytności w Egipcie.  ●●  Dr Zahi Hawass wyrządził niepowetowane szkody w piramidzie Cheopsa usuwając betonowe i być może żelazne instalacje, niszcząc tym samym istotne świadectwa przeszłości. © 1998 Andrew Bayuk 

2). Piramida Cheopsa, Egipt. Uważa się, że Komorę Króla skonstruowano z granitowych bloków, zaś strop wykonano z granitowych bloków o ciężarze po kilkadziesiąt ton każdy. Najprawdopodobniej jest to mit. Komora Króla nie została „zbudowana” z bloków skalnych, lecz wyrzeźbiona w litej skale wapiennej wraz z całą piramidą; wyrysowana w imitację bloków i na koniec zabarwiona granitowo–podobnym stiukiem. Sarkofag znajdujący się w komorze nie jest granitowy – został ulepiony z neolitycznego betonu wraz z dwiema bryłami betonowymi i betonową "drabiną". Sarkofag także został zabarwiony tym samym, granitowo–podobnym stiukiem, co cała komora. Wymiary Komory Króla: dł.: 10,8 m, szer.: 5,2 m i wys.: 5,8 m. Foto: Jon Bodsworth.  O barwieniu kamienia w starożytnym Egipcie jest więcej… 

3). Mastaba Szeszemnefera, koło Piramidy Cheopsa, Egipt. Widoczne są dwie betonowe stele i betonowa płyta leżąca ne betonowych podkładach. Źródła podają, że mastaba pochodzi z V dynastii. Mamy tu niemal dokładną datę (ok. 2300 BC), instalowania żelaznych obręczy i betonu w Egipcie. Na bliższej steli widoczna jest żelazna obręcz. Magiczny betonon, występuje często razem z metalowymi instalacjami jak obręcze, sztaby, śruby, pręty, nakrętki, haki, klamry i wiele innych. AttributionNoncommercialNo Derivative WorksSome rights reserved by John   Kannenberg   4. Piramida Cheopsa, Egipt. Pod Piramidą Cheopsa, znajduje się duża komora wyrzeźbiona w litej skale, z idealnie wygładzonym stropem. Na stropach i ścianach komory nie wyrysowano imitacji bloków skalnych, ponieważ rzeźba komory jest niedokończona. Doskonale widać (na zdjęciach), jak przebiegały prace rzeźbiarskie – a nie „konstrukcyjne”.

 

 

1. 2. 3. 4.

1). Szyb Ozyrysa, koło Piramidy Chefrena, w Egipcie. Belki z neolitycznego betonu, wytrzymały ciężar kamiennej pokrywy sarkofagu przez 4300 lat. Na zdjęciu Zahi Hawass, odkrywca szybu – jeden z czołowych egiptologów na świecie. „Belki” i sarkofag, wykonany także z neolitycznego betonu, zostały zainstalowane prawdopodobnie w celach magicznych. AttributionNoncommercialNo Derivative WorksSome rights reserved  2). Karnak, Egipt. Porównania betonowych podkładów magicznych (z niemal całego świata), mogą wskazywać, że ruiny w Karnaku (ok. 1500 BC), pochodzą sprzed ok. 2700–2200 BC. AttributionNoncommercialShare AlikeSome rights reserved by kairoinfo4u  3). Karnak, Egipt. Blok z neolitycznego betonu leży na podkładach betonowych i żelaznych. Znaki magiczne z neolitycznego betonu (imitacja drewna), dwa płaskowniki i rura lub pręt metalowy, ok. 2300 BC. AttributionNoncommercialNo Derivative WorksSome rights reserved by Gauis Caecilius  4). Tiwanaku, Boliwia. Duże bloki z neolitycznego betonu leżą na betonowych podkładach, podobnych do drewna. Zainstalowane ok. 2300 BC. Źródła podają, że Tiwanaku powstało w VI wieku p.n.e. AttributionNoncommercialShare AlikeSome rights reserved by Emerson Alecrim  

 

 

Mozaiki w litej skale (imitujące kamienie), charakterystyczne dla okresu zniszczeń, i plastry neolitycznego betonu-tynku, kładzionego po to, aby "diabeł" nie niszczył już świętych miejsc bogów sprzed potopu.

 

 

1.  2. 3. 4. 5. 6.

1). Kazimierz Dolny, Polska. Skała wapienna. Okres zniszczeń (2500–2400 BC), i okres betonu (2400–2200 BC), gładkie fragmenty. Creative Commons Autor: mirmurr.blogspot.com   2). Zamek w Spytkowicach, powiat wadowicki, Polska. Neolityczny zamek wyrzeźbiony w monolitycznej skale. Uważa się, że zamek został „zbudowany” w XVI w. Creative Commons Autor: Małopolski Instytut Kultury   3). Pompeje, Włochy. Bazalt. Oszpecająca mozaika imitująca kamienie, i plaster neolitycznego tynku.  4). Piramida Quetzalcoatla, Teotihuacan, Meksyk. Bazalt. Oszpecająca mozaika imitująca kamienie, i plaster neolitycznego tynku. Uważa się, że Teotihuacan zostało „zbudowane” ok. 200–100 BC. Creative Commons Autor: Daquella manera   5). Pompeje, Włochy. Bazalt. Oszpecająca mozaika imitująca kamienie, i plaster neolitycznego tynku. Creative Commons Autor: Koramchad   6). Herkulanum, Włochy. Oszpecająca mozaika imitująca kamienie, i plaster neolitycznego tynku. Wyrzeźbienia w monolitycznej skale bazaltowej.

 

 

1.  2.  3.  4.  5.

1). Teotihuacan, Meksyk. Mozaika imitująca kamienie wykonana w okresie zniszczeń, ok. 2500–2400 BC, pokryta plastrami neolitycznego betonu, ok. 2300 BC. Creative Commons Autor: Jami Dwyer   2). San Juan Capistrano, Kalifornia, USA. Monument wyrzeźbiony w litej skale. Oszpecenia w okresie zniszczeń, podobne do kamieni, pokryte gładkim neolitycznym betonem, ok. 2300 BC. AttributionNoncommercialShare AlikeSome rights reserved by jason.stajich  3). Cytadela Dawida, Jerozolima, Izrael. Oszpecenia w okresie zniszczeń, podobne do bloków i kamieni, pokryte gładkim neolitycznym betonem, ok. 2300 BC. W tle widoczny neolityczny, żelazny, długi ceownik. Creative Commons Autor: Alan Cordova   4). Pompeje, Włochy. Bazalt. Gładkie plastry neolitycznego tynku-betonu na ścianie oszpeconej w okr. zniszczeń. AttributionNoncommercialShare AlikeSome rights reserved by sipierdi   5). Tallinn, Estonia. Neolityczna ulica sprzed 4400 lat. W okresie zniszczeń, pierwotna gładzona rzeźba monumentu, została oszpecona przerzeźbieniami podobnymi do kamieni. Zniszczenia dokonane przez „diabła”, zostały zabezpieczone dużymi plastrami neolitycznego betonu i żelaznymi znakami magicznymi w kształcie haków, które uniemożliwiały mu dalsze niszczenie. AttributionSome rights reserved by Fearless Fred 

 

 

1.  2.   3.

1). Piramida w Comalcalco, Meksyk. Wyrzeźbiona w litej, monolitycznej skale bazaltowej. Na zdjęciu widoczne są gładkie plastry litej skały, zalegające na powierzchni monumentu. W okresie zniszczeń, gładzoną powierzchnię monumentu przerzeźbiano mozaiką imitującą cegły. Creative Commons Autor: Joel Gil  ●  Piramida w Comalcalco 2). Piramida w Comalcalco, Meksyk. Wyrzeźbiona w litej skale bazaltowej. Widoczne grube plastry neolitycznego betonu, ok. 2300 BC.  3). Piramida w Comalcalco, Meksyk. Białe plastry neolitycznego betonu i wypełnienia ubytków kamienia neolityczną cegłą. Creative Commons Autor: Joel Gil  

 

 

1.  2.  3.  4.  5.

1). Beit Szean, Izrael. Bazalt. Plac oszpecony w okresie zniszczeń, wypalaną mozaiką imitującą kamienie, został zabezpieczony, przed "diabłem", neolitycznym betonem. Mozaikę z betonowych płytek wykonano w tym samym okresie, ok. 2300 BC. Wikipedia błędnie podaje, że miasto zbudowali starożytni Rzymianie. AttributionShare AlikeSome rights reserved by sobolevnrm   2). Templo Mayor. Meksyk-miasto. Plac oszpecony w okresie zniszczeń, wypalaną mozaiką imitującą kamienie, został zabezpieczony przed "diabłem", neolitycznym betonem. AttributionSome rights reserved by Travis S.  3). Pompeje, Włochy. Chodniki z neolitycznego betonu. Creative Commons Autor: biondo.flavio   4). Machu Picchu, Peru. Granit. Gładka powierzchnia drogi z neolitycznego betonuCreative Commons Autor: Lee Coursey   5). Sacsayhuaman, Peru. Skała wapienna. Gładka powierzchnia drogi z neolitycznego betonu. Creative Commons Autor: Templar1307  

 

●  Pompeje. Gładkie powierzchnie chodników z neolitycznego betonu. Machu Picchu. 

 

 

Grube plastry z neolitycznego betonu kładziono przeciwko "diabłu".

 

 

1.  2.  3.  4.  5.

1). Piramida Słońca, Teotihuacan, Meksyk. Grube plastry z neolitycznego betonu położone przeciwko "diabłu". Całe Teotihuacan zostało wyrzeźbione w litej skale bazaltowej. Później, w okresie zniszczeń, niemal cały kompleks został przerzeźbiony mozaikami podobnymi do głazów i kamieni. Creative Commons Autor: Travis S.  ●  Bet She'an, Izrael. Świątynie wydrążone i wyrzeźbione w litej skale bazaltowej. Grube plastry z neolitycznego betonu położone przeciwko "diabłu".  2). Masada, Izrael. Plac oszpecony w okresie zniszczeń, wypalaną mozaiką imitującą kamienie, został zabezpieczony, przed "diabłem", neolitycznym betonem. Creative Commons Autor: Britrob   3). Sabrata, Libia. Grube warstwy neolitycznego betonu zabezpieczały ruiny przed "diabłem". Mozaikę z betonowych płytek wykonano w tym samym okresie, ok. 2300 BC. Uważa się, że Sabratę „zbudowali” starożytni Rzymianie. Creative Commons Autor: gordontour   4). Pompeje, Włochy. Ulica wyrzeźbiona w litej skale bazaltowej. Piękny fragment neolitycznego tynku-betonu, został wykonany na mozaice podobnej do kamieni z okresu zniszczeń, ok. 2500–2400 BC. Creative Commons Autor: CFuga  5). Mesa Verde, Kolorado, USA. Lany, neolityczny beton sprzed 2300 lat BC. AttributionShare AlikeSome rights reserved by Ken Lund  

 

 

Rzeźba monumentów podobna do bloków i kamieni (z okresu zniszczeń, ok. 2500–2400), została częściowo pokryta neolitycznym tynkiem-betonem, ok. 2300 BC.

 

 

1.  2.  3.  4.

1). Santoryn, Grecja. Ubytki kamienia nie zostały spowodowane (w oczywisty sposób) erozją, lecz celowymi oszpeceniami monumentu w okresie zniszczeń. Oszpecony monument pokryto częściowo neolitycznym tynkiem. Creative Commons Autor: Klearchos Kapoutsis   2). Zamek w Turku, Finlandia. Neolityczny zamek wyrzeźbiony w monolitycznej skale granitowej. Wikipedia błędnie podaje, że zamek został wybudowany w 1280 r. Some rights reserved by Sirkku :)   3). 4). Swecon, Szwecja. 2008 r. Neolityczne żelazne znaki magiczne ("kotwy"), zabezpieczały dom przed "diabłem". Źródła błędnie podają, że dom pochodzi ze średniowiecza. Creative Commons Autor: jophan   

 

 

1.  2.  3.  4.

1). Santarém, Portugalia. Creative Commons Autor: zip 95   2). Tallin, Estonia. Neolityczny dom sprzed 4300 lat. Znaki magiczne ("kotwy"), na ścianie domu również wskazują na okres żelaza i betonu. AttributionNoncommercialSome rights reserved by Still Burning  3). Regensburg, Niemcy. Uważa się, że jest to budowla z czasów rzymskich, wzniesiona między 180 a 200 r. n.e. AttributionSome rights reserved by lyng883  4). Cytadela w Akce, Izrael. Skała wapienna. Creative Commons Autor: mhaithaca    

 

 

1.   2.  3.  4.

1). Regensburg, Niemcy. Uważa się, że jest to budowla z czasów rzymskich, wzniesiona między 180 a 200 r. n.e. Creative Commons Autor: Allie_Caulfield   2). Gubbio, Umbria, Włochy. Dom wyrzeźbiony w monolitycznej skale, ok. 2700–2500 BC. Fasada monumentu reprezentuje okres zniszczeń (2500–2400 BC), i okres betonu, ok. 24002200 BC, dolne, gładkie fragmenty, i cegła u góry. Creative Commons Autor: ho visto nina volare  3). Cortona, Włochy. Bazalt. Neolit. Uważa się, że ratusz „zbudowano” ok. 1240 roku. Creative Commons Autor: Patrick Denker   4). Cortona, Włochy. Okres zniszczeń -- mozaikami imitującymi bloki i kamienie, i neolityczny tynk. Creative Commons Autor: PhillipC  

 

 

1. 2. 3. 4.

1). Herkulanum, Włochy. Neolityczne miasto wyrzeźbione w bazaltowych formacjach skalnych. Niedokończona niwelacja terenu skalnego wokół monumentu świadczy m.in. o rzeźbieniu miasta w litej skale – a nie o „budowaniu”. Celowe oszpecenia z okresu zniszczeń pokrywano często pięknym, neoitycznym betonem, podobnym czasami do marmuru. Źródła podają, że jest to posąg Marcusa Noniusa Balbusa (I w. n.e.). AttributionNoncommercialSome rights reserved by Tintern   2). Peru. Ulica wydrążona i wyrzeźbiona w skale (2700–2500 BC). Ściany i powierzchnia drogi zostały przerzeźbione mozaiką imitującą bruk – w okresie zniszczeń.  Ściany pokryte neolitycznym tynkiem.  3). Tula, Meksyk. Bazalt. Okres zniszczeń (2500–2400 BC), i okres betonu (2400–2200 BC), gładkie fragmenty. Creative Commons Autor: james.  4). Chichen Itza, Meksyk. Oszpecone kolumny (mozaikami imitującymi kamienie), zostały częściowo otynkowane betonem. Kolumny na zdjęciu powstały w wyniku niwelacji terenu skalnego. Całość została wyrzeźbiona w monolitycznej skale wapiennej. Uważa się, że pierwsze „budowle” w Chichen Itza zostały „wzniesione” około 700 r. Creative Commons Autor: star5112  

 

 

1. 2.

1). Zamek Vianden, Luksemburg. Neolit.  2). Ratyzbona, Niemcy. Oszpecająca mozaika imitująca bloki i kamienie, i neolityczny tynk. Cegłą, także z okresu betonu i żelaza, wypełniano ubytki w kamieniu. Uważa się, że jest to budowla z czasów rzymskich, wzniesiona między 180 a 200 r. n.e. Creative Commons Autor: bill barber (back later this month)  

 

 

1. 2. 3. 4.

1). Telde, Wyspy Kanaryjskie, Hiszpania. Neolityczny tynk–beton pokrywa bazaltowy monument oszpecony w okresie zniszczeń przerzeźbieniami imitującymi bloki i kamienie. By josegrancanaria   2). Gran Canaria, Santa Brigida, Wyspy Kanaryjskie, Hiszpania. Neolityczny tynk–beton pokrywa bazaltowy dom.  No Derivative WorksSome rights reserved by Rafa   3). Mur Hadriana, Szkocja. Granit. Fragment neolitycznego tynku pokrywa mozaikę imitującą bloki skalne. Creative Commons Autor: Alun Salt   4). Jelenia Góra, Polska. Neolityczny kościół, wyrzeźbiony w monolitycznej skale, w podobnym czasie, co Piramida Cheopsa w Egipcie. Neolityczny tynk pokrywa mozaikę imitującą bloki skalne.

 

 

1. 2. 3.

1). Piramida El Castillo w Chichen Itza, Meksyk. Wysokość: 30 m. Wyrzeźbiona w monolitycznej skale wapiennej, ok. 2700–2500 BC. Około 2500–2400 BC, oszpecona mozaiką imitującą kamienie. Około 2400–2200 BC, pokryta częściowo ładną mozaiką z betonu. Uważa się, że piramida została „zbudowana” przez Majów, między XI a XIII w. n.e. Creative Commons Autor: dlr2008   2). Piramida w Xunantunich w Belize. Wyrzeźbiona w monolitycznej skale wapiennej, ok. 2700–2500 BC. Oszpecona, w okresie zniszczeń, mozaiką imitującą kamienie. Około 2400–2200 BC, pokryta częściowo ładną mozaiką z betonu. . Creative Commons Autor: amber in norfolk   3). Piramida w Xunantunich w Belize. Creative Commons Autor: madmack66   

 

 

Wielka Stupa w Sańći, Indie. Wyrzeźbiona w monolitycznej skale wapiennej, ok. 2700–2500 BC. Około 2500–2400 BC, wyrzeźbiono mozaikę imitującą kamienie. Około 2400–2200 BC, pokryta częściowo wielkimi plastrami z neolitycznego betonu. Neolityczne monumenty były pierwotnie rzeźbione na gładko. Później przerzeźbiano je mozaiką imitującą bloki lub kamienie, powodującą złudzenie struktury zbudowanej z kamieni. ●  Wielka Stupa w Sanchi.  ●  Wielka Stupa w Sanchi.

 

 

1.   2.  3.

1). Wielka Stupa w Sańći, Indie. Uważa się, że Wielka Stupa została „zbudowana” w IV w. p.n.e. AttributionNoncommercialSome rights reserved by Ryan Thomas Mark  2). Wielka Stupa w Sańći, Indie. AttributionNoncommercialSome rights reserved by dwanjabi   3). Wielka Stupa w Sańći, Indie. AttributionNoncommercialSome rights reserved by shlomotion 

 

 

Okres żelaza i betonu

 

 

* * *