Jerzy Kijewski
Nieznana Epoka – kiedy Księżyc był blisko Ziemi: 2700–2200 BC
Światowy okres wielkiej architektury skalnej: 2700
–2500 BCŚwiatowy okres zniszczeń: 2500
–2400 BC ● Światowy potop: 2400 BCKrótki okres żelaza i betonu: 2400–2200 BC
Upadek wielkiej światowej cywilizacji: 2200 BC
Światowy okres zniszczeń page 1 page 2 page 3
Wypalane w litej skale mozaiki podobne do kamieni
Na całym świecie jest podobnie: po pierwotnym wyrzeźbieniu monumentów neolitycznych w sposób gładzony – nstępują (w okresie zniszczeń), przerzeźbienia – "wypalania" ich powierzchni mozaikami podobnymi do bloków, a następnie, coraz mniejszych, kamieni.
Ponieważ bogowie kazali ludziom zniszczyć to, co dotychczas zostało wyrzeźbione w skałach, nastąpiły ogólnoświatowe, celowe oszpecenia monumentów, wykonane w okresie zniszczeń, ok. 2500–2400 p.n.e.
Pierwotnie, wszytkie monumenty neolityczne zostały wyrzeźbione na gładko. Później, w okresie zniszczeń, nastąpiło ogólnoświatowe przerzeźbianie monumentów gładzonych na podobieństwo bloków, głazów i kamieni.
1). Groty Yungang, Chiny. Początkowe stadium przerzeźbień pierwotnej, gładzonej rzeźby monumentu, wzorem podobnym do kamieni. Creative Commons Autor: ianwhitfield1978 2). Piramida w Casa Blanca, Salwador. Bazalt. Rzeźba gładzona, (2600–2500 p.n.e.), została zniszczona rzeźbą podobną do kamieni, ok. 2500–2400 p.n.e. Creative Commons Autor: youngrobv (Rob & Ale)
2.
3.
4.
1). Akropol
Ateński, Ateny, Grecja. Czyżby duże bloki skalne zostały
ułożone na gładkiej drodze? Nic podobnego. Jest to niedokończona niwelacja drogi
w monolitycznej skale wapiennej. W okresie zniszczeń, nie zniwelowane fragmenty
drogi (nieco wyższe od zniwelowanego terenu), zostały wymozaikowane w imitację
bloków. Uważa się, że monumenty na Akropolu „wzniesiono” w V w. p.n.e.
Creative Commons
Autor: xiquinhosilva
2).
Elura, Indie.
Imitacja murów zbudowanych z bloków i kamieni. Kolosalne rzeźby
zostały wykonane w litej skale bazaltowej.
Creative Commons
Autor:
danchitnis
3). 4). Carrick Fergus
Castle, Anglia. Zamek został wyrzeźbiony (a nie "zbudowany"), w
istniejących formacjach skalnych. Niezeskrobane pozostałości skalne, zalegające
w dolnych fragmentach zamku, również zostały fragmentarycznie wyrzeźbione na
podobieństwo kamieni.
Some
rights reserved by AnnieGreenSprings
1). Efez, Turcja. Charakterystyczne, celowe oszpecenia kolumn w okresie zniszczeń. Źródła błędnie podają, że miasto zostało założone ok. XIV w. p.n.e. Creative Commons Autor: AWWS 2). Tyr (obecny Sur), Liban. Skała wapienna. Neolityczny monument ewidentnie został wyrzeźbiony w monolitycznej skale – nie zaś „zbudowany”. Bloków skalnych nie ma. Zamiast bloków skalnych, są jedynie wydrążone w skale obrysy imitujące bloki. Uważa się, że monument jest rzymskim aweduktem „zbudowanym” w I w. Creative Commons Autor: spdl_n1
Do końca okresu zniszczeń (ok. 2400 p.n.e.), mozaiki stawały się coraz drobniejsze, zaś zarysy mozajek ciągle pogłębiano – prawdopodobnie dla zabawy, dla przyjemności. Prawdopodobnie podczas kontaktu rylca–celta z obrabianym kamieniem następowało duże iskrzenie, wywołujące przyjemne efekty.
1). Kościół św. Kevina, Glendalough, Irlandia. Monument wyrzeźbiony w monolitycznej skale granitowej. Zamiast imitacji dachówek wyrzeźbiono tu wyjątkowo mozaikę imitującą kamienie. Uważa się, że monument „zbudowano” w średniowieczu. Creative Commons Autor: pietroizzo 2). Machu Picchu. Granit. Mozaikowany świat epoki miękkich skał. W Machu Picchu nie ma zaprawy murarskiej, ani żadnego innego spoiwa łączącego kamienie. Stosunkowo płytko wyrzeźbiona mozaika imitująca kamienie ujawnia, że mur nie jest murem, lecz rzeźbą wykonaną w monolitycznej skale. Nieco dalej widoczna jest podobna rzeźba, gdzie zarysy imitacji bloków skalnych i kamieni zostały wydrążone głębiej, co powoduje złudzenie „muru zbudowanego z głazów i kamieni”. Creative Commons Autor: xpectral
● Sudan. Świątynia w Kush. Okres gładzony i okres zniszczeń. Kamienie u spodu kolumn są rzeźbą imitującą kamienie. Na tego rodzaju kamieniach – w dodatku bez zaprawy – nie było możliwości ustawienia wysokich kolumn. Uważa się, że świątynia została „zbudowana” w XIV w. p.n.e.
3.
1. Koloseum, Rzym. Mozaiki imitujące małe kamienie zostały wyrzeźbione w mozaice imitującej bloki skalne. Całe Koloseum jest bazaltowym monolitem.
Creative Commons Autor: eDave Pitman 2). Granitowe Machu Picchu, Peru. Pierwotnie ściana była gładka i płaska. Później, w okresie zniszczeń, nastąpiło ogólnoświatowe przerzeźbianie monumentów gładzonych na podobieństwo bloków i kamieni. „Kamienie” trzymają się bez zaprawy, ponieważ kamieni w tej ścianie nie ma. Creative Commons Autor: Traveling Lao 3). Nagoya Castle, Japonia. Kamienie wyrzeźbione w kamieniu. Niedokończone rzeźbienie mozaiki imitującej kamienie w pierwotnej, wyrzeźbionej na gładko, ścianie granitowej. Creative Commons Autor: Marufish
● Yagul, Oaxaca, Meksyk. Zniszczenia rzeźby gładzonej – rzeźbą imitującą kamienie.
W początkowym stadium okresu zniszczeń zarysy mozajek (imitujących bloki skalne, głazy lub kamienie) były drążone stosunkowo płytko. Zarysy mozajek ciągle pogłębiano w okresie zniszczeń. I stąd własnie bierze się silne złudzenie istnienia głazów, bloków lub kamieni. Podobne praktyki widoczne są na całym świecie.
1). Łuk Tytusa, Forum Romanum, Rzym. Monument wyrzeźbiony w monolitycznej skale bazaltowej. Czyżby monument wznosił się na fundamencie z gruzu? Nic podobnego. Jest to naturalna skała, wyrzeźbiona mozaiką okresu zniszczeń, imitującą kamienie, charakterystyczną dla epoki miękkich skał. Uważa się, że Łuk Tytusa został „zbudowany” w 81–96 r. przez Rzymian. Creative Commons Autor: Michel27 ● Łuk Tytusa „na fundamencie z gruzu”. Wszechobecny gruz na Forum Romanum nie jest gruzem, lecz rzeźbą okresu zniszczeń, wykonaną w naturalnej skale bazaltowej. Na fundamentach z gruzu nie wznoszono by monumentalnych budowli. ● Pod Łukiem Tytusa koń by nie przeszedł. Za łukiem jest stroma, kamienna ściana ok. 1 m wysoka, za którą znajduje się pochyła, wąska kamienna droga. Reprezentacyjna funkcja łuków triumfalnych jest więc mitem. Pod „łukami triumfalnymi” nie przejeżdżały rzymskie wojska na koniach. 2). Świątynia Rzymska (Diany), Evora, Portugalia. Monument wyrzeźbiony w monolitycznej skale granitowej, ok. 2600–2500 p.n.e. Czyżby wysokie kolumny wznosiły się na fundamencie z małych kamieni lub gruzu? Nic podobnego. Pierwotnie, ściany „fundamentów” były wyrzeźbione na gładko, zaś później wyrzeźbiono w nich mozaikę imitującą bloki skalne, głazy i kamienie. Całość została wyrzeźbiona w naturalnej skale, a więc rzeczywistych fundamentów tu nie ma. Uważa się, że „budowla” pochodzi z czasów rzymskich, z II wieku n.e., co wydaje się mało prawdopodobne.
1). Amfiteatr w Al-Dżamm, Tunezja. Neolityczny monument wyrzeźbiony w wapiennym ostańcu. Ogromne pozostałości naturalnej skały, zalegające w górnych fragmentach monumentu świadczą, że monument został wyrzeźbiony z dużego wzniesienia skalnego – a nie „zbudowany”. Wpisane na Listę Świat. Dziedzictwa Kult. i Przyr. UNESCO. Obwód monumentu o kształcie elipsy: 427 m, długość 149 m i szerokość 124 m, wys.: do 36 m. Uważa się, że amfiteatr został „zbudowany” w latach 230–238 n.e., przez starożytnych Rzymian. 2). Amfiteatr w Al-Dżamm ewidentnie jest rzeźbą w monolitycznej skale, a nie „budowlą”. Bloków skalnych nie ma. Na zdjęciu (2006 r.), widoczne są fragmenty litej skały, które nie doczekały się wyrzeźbienia w motywy architektoniczne. Creative Commons Autor: gorik 3). Amfiteatr w Al-Dżamm. Niedokończona rzeźba łuków i delikatnie zamarkowane obrysy imitujące bloki skalne ujawniają, że monument jest kolosalną rzeźbą skalną – a nie „budowlą”. Creative Commons Autor: gorik ● Amfiteatr w Dżamm 4). Teatr Marcellusa, Rzym. Bazalt. Najpierw, w pierwotnym okresie gładzonym, monolityczną skałę obrabiano „z grubsza”, nadając jej określone kształty architektoniczne. Następnie, także w okresie gładzonym, monument rzeźbiono wręcz perfekcyjnie. Uważa się, że Teatr Marcellusa „zbudowali” starożytni Rzymianie w I w. p.n.e. Creative Commons Autor: Francesca Tronchin 5). Teatr Marcellusa, Rzym. Bazalt. Creative Commons Autor: larryhalff
Światowy okres zniszczeń
* * *