Home

¾ Struktury megalityczne – rzeźbione struktury kamienne, właściwe dla epoki megalitów.

¾ Monumentów megalitycznych nie budowano z kamieni, lecz rzeźbiono bezpośrednio w litej skale.

¾ Rzeźbienie wszystkich monumentów megalitycznych, odbywało się poprzez usuwanie, zeskrobywanie

materiału kamiennego, aż do uzyskania pożądanego kształtu.

Chiński Mur – „mur, który nie jest murem”

Fragment Chińskiego Mur. Pierwszy etap rzeźbienia Chińskiego Muru. Najpierw (w okresie gładzonym), niwelowano

skalny grzbiet górski do tego momentu, aż powierzchnia uzyskanej w ten sposób drogi, stała się odpowiednio szeroka.

Następnie niwelowano, w pionie, obie ściany drogi. Wysokość ścian, średnio – kilka metrów, zależała od tego, jak głęboko

sięgnęła niwelacja skały. W podobny sposób wyrzeźbiono Akwedukt w Segowii w Hiszpanii i Mur Hadriana w Szkocji.

http://farm2.static.flickr.com/1278/1105849184_0aa2476f88_o.jpg 

 1.         2.         3.         4. 

1. Fragment Chińskiego Wielkiego Muru w Beijing. Gigantyczna ściana wyskrobana i wyrzeźbiona w litej skale, w epoce

megalitów, w III tysiącl. p.n.e. Około 6350 km długości. Główna ściana ma ok. 2400 km długości, 4–16 m wys. i 4–8 m szer.

Niewyskrobane pozostałości skalne, widoczne na zdjęciu, świadczą, że to nie jest niedokończona „budowa muru”,

lecz niedokończone „rzeźbienie monolitycznej ściany”. Wpisany na Listę Świat. Dziedzictwa Kult. i Przyr. UNESCO.

Uważa się, że Chiński Wielki Mur, jest „budowlą”, którą zaczęto „wznosić” w VI w. p.n.e.

2. Chiński Mur, Badaling, Chiny. 2005. Bazalt. Niedokończona niwelacja ściany Chińskiego Muru. Niewyskrobane pozostałości

skalne zalegające na ścianach Chińskiego Muru ujawniają m.in., że mur nie został zbudowany, lecz wyrzeźbiony. Creative Commons Autor: kenner116

3. Chiński Mur. Epoka megalitów. Bazalt. Monolityczna ściana skalna powstawała poprzez wyskrobywanie, niwelowanie skalnego

terenu po obu stronach ściany. Na zdjęciu widoczna jest powierzchnia skały szczęśliwie pozbawiona gleby, ujawniając zniwelowany

i wymozaikowany teren skalny po prawej stronie Muru. Świadczy to, że „mur” został wyskrobany i wyrzeźbiony w skalnym grzbiecie

górskim – a nie „zbudowany”. Wysokość podobnych „murów”, rzeźbionych w epoce megalitów, zależała od tego, jak głęboko

sięgnęła niwelacja terenu po obydwu stronach skalnej ściany.

4. Fragment Chińskiego Muru w Jiayuguan. 2007. Najbardziej na zachód wysunięta część Muru. Jak wszystkie monumenty

megalityczne na świecie – także Chiński Mur został wyrzeźbiony w pierwotnym okresie gładzonym – na gładko.

Creative Commons Autor: watchsmart

Mosty i akwedukty

Struktur megalitycznych przypominających akwedukty, nie budowano z kamieni, lecz rzeźbiono bezpośrednio w litej skale.

Wydaje się, że większość tzw. rzymskich akweduktów, nie ma nic wspólnego z akweduktami ani ze starożytnym Rzymem.

 Pont du Gard, Francja. Wysokość monumentu 49 m, dł. 275 m. Na liście Światowego Dziedzictwa

UNESCO od 1985 r. Skała wapienna. Megalityczna rzeźba skalna gładzona, wykonana w podobnym czasie, co piramidy egipskie

w Gizie. Przeważa rzeźba imitacji bloków skalnych. Duże fragmenty „akweduktu” pozostają całkiem gładkie – bez żadnych wzorów.

W pobliżu monumentu znajdują się typowe struktury megalityczne wyrzeźbione mozaiką dłubaną. Pierwotnie, w poprzek rzeki

wznosił się grzbiet naturalnej skały wapiennej, w którym rzeka wydrążyła jeden lub więcej tuneli. W grzbiecie tym wyrzeźbiono

monument w okresie gładzonym (3200–2500 p.n.e.). Tak zwane „rzymskie akwedukty”, w większości są rzeźbami skalnymi

z epoki megalitów. „Akwedukty” te, ciągnące się przeważnie z nikąd do nikąd, być może nigdy nie pełniły funkcji akweduktów.

1.        2.

1. Pont du Gard, Francja. Dolne fragmenty „akweduktu” wyraźnie wskazują na epokę megalitów. W ten właśnie sposób,

przez zeskrobywanie i szlifowanie nierównej powierzchni, wyrównywano powierzchnie ścian. W podobny sposób wyrównywano

powierzchnie piramidy Mykerinosa i innych monumentów w Egipcie. Gdyby „akwedukt” budowano, to tego rodzaju zeszlifowania

nie mogłyby zaistnieć. 2. Pont du Gard, Francja. W wielu miejscach szczególnie wyraźnie widać, że bloków skalnych… nie ma.

Akwedukt w Queretaro, Środkowy Meksyk. Monument architektoniczny wyrzeźbiony w długim grzbiecie górskim.

Monument ma 74 łuki. Maksymalna wysokość – 23 m; długość 1280 m. Charakter wyrzeźbień w skale bazaltowej,

wskazuje na okres dłubany (2500–2200 p.n.e.) epoki megalitów. Uwagę zwraca wielka, barwiona mozaika cegiełkowa,

która z pewnością nie jest cegłą ceramiczną. Tak wielkich cegieł nie wypalano nigdzie na świecie. Uważa się,

że ten słynny akwedukt powstał w okresie od 1726 do 1739.

Więcej – w książce autora pt. Księżyc i piramidy, którą można nabyć w Wydawnictwie Dobry eBook, pod adresem:

http://www.dobryebook.pl/piramidy_megality_kromlechy_dolmeny-e-55.html