Home

 

Jerzy Kijewski

Księżyc i Piramidy

 

strona w przygotowaniu

 

Narzędzia epoki megalitów

 

Narzędzia kamienne epoki megalitów: do niwelowania, zgrubnego rzeźbienia i skrobania skał były

niewiarygodnie wielkie. Możemy je zobaczyć m.in. w Muzeum Coricancha (świątynia Słońca) w Cuzco

w Peru. Owe kamienne narzędzia mają dziwne kształty, niektóre podobne są do wielkich młotów,

inne do wielkich rylców–skrobaków. Wszystkie trzonki–uchwyty tych cyklopowych rylców są okrągłe

i mają średnicę ok. 20 cm(!). A więc musiały być brane w obie dłonie. Kilka z nich jest tak wielkich

(ok. 70 kg), że nikt obecnie nie mógłby takim rylcem pracować – po prostu jest za ciężki. Wydaje się,

że większość owych rylców jest odrzuconymi pozostałościami startych, pierwotnych narzędzi, które

musiały być jeszcze większe. Być może podobnymi narzędziami rzeźbiono piramidy w Egipcie, na co

wskazywałyby ślady dużych pojedynczych zadrapań, wyskrobań znajdujących się na ścianach piramidy

Cheopsa i Chefrena. W piramidzie Cheopsa znaleziono ok. 5-kilogramową kulę dolerytową, będącą,

moim zdaniem, startym i odrzuconym szczątkiem pierwotnego gigantycznego narzędzia do skrobania skał.

Owa kula znajduje się w British Museum w Londynie. W kamieniołomach granitu w Asuanie znaleziono

dziesiątki podobnych, odrzuconych, bezużytecznych dolerytowych kul–skrobaków ważących ok. 5-6 kg.

W tych samych kamieniołomach znaleziono identyczne dolerytowe kule w głębokich (ok. 4 m) rowach

okalających „Niedokończony Obelisk”. Bardzo podobne kule odnaleziono w Petrze, w podziemiach

niedaleko monumentu Al Khazneh. Niestety, nie udało mi się ustalić,

czy kule są ze skały piaskowej czy innej.

 

Wielki (ok. 60 kg), dolerytowy skrobak znaleziony został w komorze grobowej Metuhotepa, władcy

z XI dynastii (2074-1937 lat p.n.e.). Tak dużą (a może nawet większą) bryłą dolerytu zaczynano skrobać

skałę w kamieniołomach granitu w Asuanie. Po pewnym czasie z wielkiej dolerytowej bryły zostawała

niewielka, zbędna, ok. 5-6 kg kula. Odrzucone bezużyteczne dolerytowe kule znalezione zostały w pobliżu

piramidy Amenemhata I. Podobne do egipskich kul dolerytowych znajdują się także w

Ischigualasto National Park, w Dolinie Księżyca (Valley of the Moon), w argentyńskich Andach

i wspomnianym muzeum w Cuzco. Wyskrobywanie gigantycznego, granitowego

„Niedokończonego Obelisku” w Asuanie (dł. ok. 42 m, szer. boku ponad 4 m) odbywało się prawdopodobnie

w następujący sposób: najpierw używano do skrobania dużych, nieregularnych brył dolerytowych

(ok. 70-100 kg). Pamiętajmy, że kamień był wówczas znacznie lżejszy. Podczas skrobania granitu,

wystające nieregularne fragmenty dolerytowej bryły ścierały się i zaokrąglały, aż z czasem, z dużej bryły

pozostawała zbyt lekka już i niewielka kula. Kiedy kula ważyła już tylko ok. 5 kg, stawała się zbędna

i wyrzucano ją.

 

Odrzucone, bezużyteczne dolerytowe kule–skrobaki ważące ok. 5 kg, znaleziono w głębokich (ok. 4 m),

rowach okalających „Niedokończony Obelisk” w kamieniołomach granitu w Asuanie.

Kule te pochodzą z III tysiącl. p.n.e.

http://www.egiptomania.com/antiguoegipto/upper/asuan/cantera_aswan023.jpg 
 

Podobne kule–skrobaki znajdują się w Muzeum Coricancha w Cuzco, Peru.

Kule te pochodzą także z III tysiącl. p.n.e.

http://www.notsogreenthumb.org/travelogue/peru/cusco/photos/qorikancha_rolling_balls.jpg 
 

 

Attribution  Attribution

Narzędzia kamienne do obrabiania i skrobania skał, znajdujące się na megalitycznym zamku

Burg Eltz w Niemczech,

i na megalitycznym zamku Carcassone we Francji. Podobne narzędzia znajdujemy niemal na całym świecie.

 

 

 

Attribution

Muzeum La Venta, Meksyk. Bazaltowe rylce do obrabiania, skrobania skał.

Podobne rylce znajdujemy niemal na całym świecie.

 

 

      AttributionNo Derivative Works

1. Sakkara, Egipt. Niwelacja terenu skalnego (skała wapienna), w epoce megalitów, odbywała się poprzez

szorowanie gruntu kilkutonową bryłą kamienną. Ściany zostały wymozaikowane w imitację głazów.

2. Rzymska forteca. Fragment tzw. Muru Hadriana, odzielającego rzekomo Anglię od Szkocji. Granit.

Dwa duże naczynia kamienne są prawdopodobnie narzędziami do szorowania, niwelowania powierzchni skały,

używane w okresie gładzonym. Później w okresie dłubanym, przerzeźbiono struktury granitowe widoczne

na zdjęciu mozaiką dłubaną. Podobne narzędzia spotykamy niemal na całym świecie.

Uważa się, że granitowe struktury, zwane Murem Hadriana, wykonali starożytni Rzymianie.

 

 

TWARDOŚĆ W SKALI MOHS’A (wg Jerzego Kijewskiego)

Marmur

3 – 3,5

Miedź kuta

3,25 – 3,75

Brąz

3,5  (początek IV dynastia faraonów)

Skały wapienne

3 – 4

Dolomity

3,5 – 4  (na ogół twardsze od wapieni)

Gwóźdź żelazny

4 – 5

Obsydian

5,5  surowiec do wyrobu narzędzi w neolicie

Sjenit

6

Czarny granit (gabro)

6,5

Szklo

6 – 7

Dioryt

6 – 7

Scyzoryk

6 – 6,5

Stal narzędziowa

6,5  utwardzana

Nefryt

6 – 6,5  surowiec do wyrobu narzędzi w neolicie

Piaskowiec

6 – 7

Andezyt

7

Jadeit

7

Jaspis

7 –  surowiec do wyrobu narzędzi w neolicie

Krzemień

7 –  surowiec do wyrobu narzędzi w neolicie

Granit

7

Kwarcyt, hematyt, ryolit

6 – 8  surowiec do wyrobu narzędzi w neolicie

Bazalt

6 – 7

Doleryt

7 – 8  surowiec do wyrobu narzędzi w neolicie

Beryl

7,5 - 8

Skala wzorcowa Mohs’a: 1 talk, 2 gips, 3 kalcyt, 4 fluoryt, 5 apatyt,

6 ortoklaz, 7 kwarc, 8 topaz, 9 korund, 10 diament

 

 

więcej – w książce autora pt. Księżyc i piramidy, którą można nabyć w Wydawnictwie Dobry eBook, pod adresem:

http://www.dobryebook.pl/piramidy_megality_kromlechy_dolmeny-e-55.html

 

 

JerzyKijewski@aol.com