Jerzy Kijewski
Księżyc i Piramidy
Zamki, teatry i inne monumenty epoki megalitów
* Struktury megalityczne – rzeźbione struktury kamienne, właciwe dla epoki megalitów.
Struktur megalitycznych nie budowano z kamieni, lecz wyskrobywano i rzeźbiono bezpośrednio w litej skale.
1. Petra, Jordania. Skała piaskowa. Megalityczny teatr – ewidentnie wyrzeźbiony w litej skale.
Uważa się, że teatr został wybudowany w I w. n.e.
2. Bet Szean, Izrael. Megalityczny teatr wyrzeźbiony w litej skale bazaltowej. Piękne, pierwotne
wyrzeźbienia gładzone, barwione na jasny kolor, i brutalne zniszczenia górnych fragmentów monumentu,
rzeźbą dłubaną. Uważa się, że teatr wybudowali starożytni Rzymianie.
Teatr Grecki, Siracusa, Sycylia, Włochy. Skała wapienna. Tego rodzaju wielkie, ewidentne
wyrzeźbienia w litej skale przypisuje się zazwyczaj starożytnym Rzymianom, podobnie jak
analogiczne wyrzeźbienia w Peru – Inkom. Jednakże duże wyrzeźbienia w litej skale mogły
być wykonywane tylko w III tysiącl. p.n.e., kiedy skały były dostatecznie miękkie.
Uważa się, że jest to rzymski teatr zbudowany w III w.
1. Koloseum, Rzym 2. Amfiteatr w Weronie 3. Koloseum El Dżamm, Tunezja
Koloseum, Rzym. Wewnątrz wielu łuków zalegają ogromne bryły niewyskrobanych, nieusuniętych
pozostałości skalnych, świadczące, że monument został wyrzeźbiony w skalnej górze, a nie zbudowany.
Pierwotne wyrzeźbienia gładzone – w formie jasnej mozaiki prostokątnej – zostały częściowo
zniszczone (przerzeźbione) późniejszą mozaikę cegiełkową. Niemal identyczne nieusunięte pozostałości
skalne zalegają w wielu łukach megalitycznego teatru w Weronie, we Włoszech.
Amfiteatr w Rzymie, wzniesiony w 70-82 n.e. Budowla eliptyczna – długość osi 188 m i 156 m,
obwód 524 m. Wewnątrz amfiteatru: 86 i 54 m. Wysokość budowli: prawie 49 m.
Widownia ok. 50 tys. miejsc. Arena z systemem podziemnych korytarzy. W Koloseum odbywały
się m.in. walki gladiatorów. Tyle encyklopedycznych informacji.
Koloseum El Dżamm, Tunezja. Megalityczny monument sprzed 4500 lat. Ogromne pozostałości litej,
naturalnej skały, zalegające w górnych fragmentach monumentu świadczą, że monument został
wyrzeźbiony z dużego wzniesienia monolitycznej skały – a nie „zbudowany”.
http://farm2.static.flickr.com/1360/700323018_b419c215ae_o.jpg
www.bigfoto.com
Koloseum, Rzym. Uważniejsze oględziny monumentu nie pozostawiają wątpliwości,
że Koloseum nie jest budowlą, lecz rzeźbą wykonaną w monolitycznej skale bazaltowej, w pierwotnym,
naturalnym wzniesieniu, które jeszcze istniało w tym miejscu prawdopodobnie 3000 lat p.n.e.
Struktura ta powstawała poprzez usuwanie, zeskrobywanie materiału kamiennego, aż do uzyskania
pożądanego kształtu. W Koloseum nie ma nigdzie śladów „budowy”. Cały megalityczny świat został
wyskrobany, wygładzony lub wyrzeźbiony w litej, najczęściej naturalnej, macierzystej skale.
Koloseum prawdopodobnie nigdy nie pełniło funkcji teatru, ponieważ nigdy nie było w nim areny
ani miejsc dla widowni.
Zamki epoki megalitów
Również zamki i twierdze epoki megalitów wykonywano najczęściej w ramach twórczości rzeźbiarskiej,
nie zaś jako zamki i twierdze w dzisiejszym znaczeniu. Są to rzeźbione w monolitycznych skałach
struktury architektoniczne przypominające zamki, katedry lub twierdze obronne. Tu również,
jak w przypadku „teatrów”, specyfika ukształtowania terenu narzucała często właśnie taki
– przypominający zamek – kształt gigantycznym nierzadko monumentom wyrzeźbionym w naturalnych
wzniesieniach skalnych. Początki rzeźbienia owych struktur kamiennych przypadają na okres gładzony
ok. 2700-2500 lat p.n.e. We wszystkich strukturach megalitycznych nie znajdujemy śladów budowy,
murowania, ani cementu lub innego spoiwa łączącego kamienie. Megalitycznych „zamków i twierdz”
jest bardzo dużo w Europie i Azji – mniej w Ameryce i Afryce.
Mauzoleum Hadriana, Rzym. Rzeźba skalna z III tysiącl. p.n.e., wykonana w monolicie skalnym
bazaltowego wzgórza. Olbrzymie bryły nieusuniętych pozostałości skalnych, zalegające na zewnętrznych
i wewnętrznych ścianach zamku dowodzą, że monument nie jest budowlą, lecz został całkowicie wyskrobany
i wyrzeźbiony w bazaltowym wzniesieniu.
Pozostałe fragmenty monumentu są na ogół starannie wyrzeźbione na gładko i mozaiką cegiełkową,
charakterystyczną dla schyłkowego okresu epoki megalitów.
Wewnątrz zamku także znajdują się ogromne pozostałości naturalnej skały, które nie doczekały się
wyrzeźbienia w motywy architektoniczne. Dowodzi to m.in., że monument nie jest budowlą.
Na zamku nie ma śladu budowy, ani zaprawy murarskiej.
http://farm1.static.flickr.com/84/260021152_ae9a4be401_o.jpg
wnętrze zamku
Zamek Chillon w Szwajcarii jest jednym z bardziej spektakularnych przykładów zamku wyrzeźbionego
w naturalnej skale, w epoce megalitów, gdzie wielkie bryły skalne zalegają na posadzkach, ścianach
i sklepieniach wewnątrz dużych komnat, korytarzy i pomieszczeń w podziemiach zamku. Owe bryły
nieusuniętych pozostałości skalnych świadczą, że monument został wyskrobany i wyrzeźbiony
w naturalnej skalnej górze – a nie „zbudowany”. Gdyby zamek został „zbudowany”, to tego rodzaju
struktury skalne nie pojawiłyby się w jego wnętrzu. Niektóre kolumny, ściany, części posadzki i sklepień
wewnątrz dużych komnat i korytarzy zdają się całkowicie wykończone, zaś inne pozostają wyrzeźbione
tylko częściowo, a więc jest doskonałe porównanie, jak przebiegały prace megalityczne.
Zamek Chillon z III tysiąclecia p.n.e.,
świadczy o dawnej miękkości skał.
Wnętrze zamku Chillon. Bazalt.
Zamek nie został „zbudowany”, lecz wyskrobany i wyrzeźbiony w skalnej górze.
Uważa się, że zamek Chillon został wzniesiony na początku IX w.
W epoce megalitów, łatwe rzeźbienie skał
było przyjemnością, twórczością i zabawą.
więcej – w książce autora pt. Księżyc i piramidy, którą można nabyć w Wydawnictwie Dobry eBook, pod adresem:
http://www.dobryebook.pl/piramidy_megality_kromlechy_dolmeny-e-55.html
